Publikowane artykuły mają charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Dowiedz się więcej...
Ból ścięgien najczęściej jest wynikiem urazu lub przeciążenia mięśni. Może być efektem toczącego się stanu zapalnego, szczególnie gdy towarzyszy mu obrzęk. Ból ścięgien po siłowni najczęściej jest oznaką przeciążenia - zbyt forsownego treningu w stosunku do możliwości naszego organizmu, ale też wykonania aktywności bez wcześniejszej rozgrzewki i rozciągnięcia. Przeciążenie może być nie tylko wynikiem zbyt intensywnego treningu na siłowni, ale też wykonania zbyt gwałtownego ruchu. Po kilkudniowym odpoczynku ból znika.
Ból ścięgien może być także efektem stanu zapalnego, kontuzji (naciągnięcie, naderwanie, zerwanie ścięgna), choroby zwyrodnieniowej, reumatoidalnego zapalenia stawów, fibromialgii lub tendinopatii, czyli zmian chorobowych o charakterze przeciążeniowo-zwyrodnieniowym. Tendinopatia to stan patologiczny w obrębie ścięgna, który charakteryzuje się bólu, obrzęku, i upośledzenia ruchomości wykonywanym z zaangażowaniem ścięgna dotkniętego dolegliwością. Jest to szerokie pojęcie, które określa różne przewlekłe zmiany w ścięgnach, którym towarzyszy miejscowy ból narastający przy aktywności fizycznej. Najczęściej diagnozowane tendinopatie dotyczą:
Ścięgno to struktura, która jest swoistym przedłużeniem mięśnia. Umożliwia jego przyczepienie do elementów kostnych. Jest integralną częścią mięśnia. Ścięgna zbudowane są z tkanki łącznej. Mają niewielką elastyczność, ale cechują się dużą wytrzymałością na urazy mechaniczne. Ścięgno okryte jest pochewką, redukującą tarcia podczas ruchów. Pochewki ścięgniste zapewniają odpowiednią pozycję ścięgien względem kości. Zapalenie ścięgien i pochewek ścięgnistych jest bardzo dokuczliwe. Może dawać objawy takie jak:
Zapalenie pochewek ścięgnistych i ścięgien najczęściej spowodowane jest kontuzją, przeciążeniem, nadmiernym naprężeniem lub mikrourazem. Ryzyko zapalenia ścięgna jest wyższe u osób po 40 roku życia, z wadami anatomicznymi i wadami postawy, łuszczycowym zapaleniem stawów, reumatoidalnym zapaleniem stawów, chorobami tarczycy, dną moczanową, siedzącym trybem życia, otyłością, dyslipidemią, cukrzycą oraz stosujących niektóre leki (doustne glikokortykosteroidy, fluorochinolony).
Stan zapalny może także rozwinąć się w wyniku nadmiernego używania danego stawu, częstego powtarzania takich samych ruchów. Powstające przeciążenia mogą być skutkiem nie tylko zbyt dużego wysiłku fizycznego, ale także nieprawidłowej biomechaniki chodu, wad postawy, złego wykonywania ćwiczeń. W momencie, gdy przeciążenia przekraczają próg fizjologicznego obciążenia struktur, dochodzi do rozwoju stanu zapalnego lub zmian zwyrodnieniowych.
Ścięgno Achillesa jest jednym z najmocniejszych i najgrubszych ścięgien w ciele człowieka. Łączy mięśnie łydki z kością piętową, zapewniając możliwość zgięcia podeszwowego w stawie skokowym. Zapalenie ścięgna Achillesa najczęściej pojawia się u osób, które bez wcześniejszego przygotowania się wykonały duży wysiłek fizyczny. Może wystąpić także u osób otyłych prowadzący siedzący tryb życia przy podjęciu próby dłuższej aktywności. U zawodowych sportowców oraz osób amatorsko uprawiających sport może być wynikiem nagromadzenia się dużej ilości mikrourazów w krótkim czasie lub przewlekłych zmian przeciążeniowych. Długo trwający stan zapalny wywołuje zmiany degeneracyjne włókien kolagenowych tworzących ścięgno, co zmniejsza ich odporność na rozciąganie. Stan zapalny ścięgna Achillesa może także rozwinąć się w wyniku chodzenia w obuwiu ze zbyt sztywną podeszwą oraz zbyt elastycznym zapiętkiem, co nie daje pięcie właściwej stabilizacji.
Objawy zapalenia ścięgna Achillesa głównie obejmują ból ścięgna w dolnej części łydki. Dolegliwości bólowe najsilniejsze są rano, zaraz po wstaniu z łóżka. U osób aktywnych, nasila się na początku wysiłku fizycznego, zmniejsza w trakcie jego trwania i ponownie nasila po jego zakończeniu. Przy zapaleniu przyczepu ścięgna Achillesa ból pojawia się także przy opieraniu stopy na pięcie np. podczas leżenia na plecach. Dodatkowo wystąpić może tkliwość pod uciskiem palcami kilka centymetrów powyżej pięty oraz sztywność ścięgna stopy.
Rozpoznanie stawiane jest w oparciu o objawy kliniczne oraz wyniki badań obrazowych takich jak USG czy rezonans magnetyczny.
Leczenie zachowawcze zapalenia ścięgien uzależnione jest od przyczyny schorzenia. Stosowane są maści i leki przeciwbólowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne i preparaty regenerujące. Czasami stosuje się miejscowe iniekcje z glikokortykosteridów oraz ostrzykiwanie osoczem bogatopłytkowym w celu wspomagania regeneracji. Przy rozległych uszkodzeniach struktur konieczna może być leczenie operacyjne. W okresie aktywnego zapalenia zaleca się maksymalne ograniczenie aktywności fizycznej. Najczęstsze zabiegi w fizykoterapii to:
Po złagodzeniu okresu ostrego zapalenia w leczeniu zapalenia ścięgien stosowana jest terapia manualna, masaże mięśniowo-powięziowe i kinesiotaping. Zabiegi powinien dobrać fizjoterapeuta lub ortopeda. Rehabilitację pacjenta uzupełnia odpowiednia dieta i suplementacja zawierająca m.in. kolagen, kwasy tłuszczowe omega-3, MSM, kurkuminę, ekstrakt z zielonej herbaty, kwercetynę, resweratrol, siarczan glukozoaminy i siarczan chondroityny.
Przypisy
W swojej karierze naukowej zajmuje się przeciwzapalnym wpływem składników żywności w chorobach cywilizacyjnych, w tym w nowotworach. Absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Prywatnie miłośniczka ekologii, fotografii i dalekich podróży.
Zobacz wszystkie wpisy autora
Artykuły zamieszczone na blogu apteki internetowej Olmed nie stanowią porady medycznej,
ani opinii farmaceuty, lekarza lub dietetyka dostosowanej do indywidualnej sytuacji
pacjenta. Udostępnione informacje stanowią jedynie generalne zalecenia, które nie mogą
stanowić wyłącznej podstawy do stosowania określonej terapii, zmiany nawyków, dawkowania
produktów leczniczych, itp. Przed podjęciem jakichkolwiek działań mających wpływ na
życie, zdrowie lub samopoczucie należy skontaktować się z lekarzem lub innym
specjalistą, w celu otrzymania zindywidualizowanej porady.
Nigdy nie lecz się sam, korzystaj z opieki medycznej swojego lekarza i w przypadku
objawów choroby lub pogorszenia się Twojego stanu zdrowia skontaktuj się ze
specjalistą.
Właściciel serwisu aptekaolmed.pl nie ponosi odpowiedzialności związanej z
wykorzystaniem informacji zawartych w publikowanych za pośrednictwem Serwisu
artykułach.
Mogą Cię zainteresować