Publikowane artykuły mają charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Dowiedz się więcej...
Choroba lokomocyjna jest częstą dolegliwością, której przyczyną jest niezgodność bodźców odbieranych przez różne zmysły - narząd wzroku, układu przedsionkowego (błędnika) oraz receptorów położenia ciała. Mózg odbiera sprzeczne sygnały: podczas podróży samochodem czy samolotem wzrok rejestruje ruch, natomiast układ przedsionkowy ucha wewnętrznego informuje o stabilnym położeniu ciała w fotelu. Ta niezgodność bodźców prowadzi do zespołu objawów, takich jak nudności i wymioty, zawroty głowy, senność i inne nieprzyjemne dolegliwości. Do choroby lokomocyjnej dochodzi szczególnie podczas ruchów głowy, jazdy po wyboistej drodze, podróży statkiem lub lotu samolotem. Bodziec w postaci monotonnych ruchów podrażnia błędnik (narząd równowagi w uchu wewnętrznym), który nieprawidłowo określa położenie ciała, co prowadzi do charakterystycznego zespołu objawów. Stres i intensywne zapachy mogą dodatkowo nasilać objawy choroby lokomocyjnej.
Choroba lokomocyjna występuje najczęściej u dzieci w wieku 2-12 lat, ze szczytem nasilenia między 10 a 12 rokiem życia. Dzieci są szczególnie podatne na chorobę lokomocyjną ze względu na niedojrzałość układu nerwowego i trudności w synchronizacji sygnałów z narządu wzroku i równowagi. Objawy i przyczyny są identyczne jak u dorosłych. Pojawiają się nudności, wymioty, bladość, potliwość i zawroty głowy. W leczeniu można stosować u dzieci preparaty dostępne bez recepty zawierające prometazynę (leki przeciwhistaminowe) lub naturalne rozwiązania z imbirem. Rodzice powinni pamiętać, że choroba lokomocyjna dotyka znaczną część dzieci i jest dolegliwością uleczalną - wymienione objawy można skutecznie łagodzić poprzez odpowiednie przygotowanie do podróży i stosowanie leków przeciwwymiotnych.
Choroba lokomocyjna pojawia się, gdy mózg otrzymuje sprzeczne sygnały z narządu równowagi, wzroku i mięśni. Najczęstsze objawy to nudności, zawroty głowy, zimne poty oraz uczucie osłabienia. U wielu osób pojawia się także bladość skóry i nadmierne ślinienie. W bardziej nasilonych przypadkach mogą wystąpić wymioty oraz silny dyskomfort podczas podróży.
W łagodzeniu objawów pomaga patrzenie w dal przez przednią szybę oraz unikanie czytania czy korzystania z telefonu podczas jazdy. Warto także zapewnić dopływ świeżego powietrza i robić przerwy w podróży. Niektórym osobom pomagają naturalne metody, takie jak imbir czy delikatne przekąski. W przypadku częstych objawów można rozważyć stosowanie leków przeciw chorobie lokomocyjnej po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.
Objawy choroby lokomocyjnej zwykle pojawiają się w trakcie podróży i ustępują wkrótce po jej zakończeniu. U większości osób dolegliwości znikają w ciągu kilkunastu minut po zatrzymaniu pojazdu. W niektórych przypadkach uczucie zmęczenia lub lekkich zawrotów głowy może utrzymywać się nieco dłużej. Czas trwania zależy od indywidualnej wrażliwości organizmu oraz długości podróży.
Jednym z najskuteczniejszych sposobów zapobiegania objawom jest przyjęcie leków przeciwhistaminowych stosowanych w chorobie lokomocyjnej, takich jak Dimenhydrynat. Wiele osób korzysta także z opasek uciskowych na nadgarstki, które działają poprzez stymulację punktów akupresurowych. Pomocne może być również zajmowanie stabilnego miejsca w pojeździe oraz patrzenie na horyzont. Najlepszą metodę warto dobrać indywidualnie, ponieważ skuteczność może się różnić u poszczególnych osób.
Najlepiej wybierać miejsca, w których ruch pojazdu jest najmniej odczuwalny. W samochodzie najczęściej poleca się siedzenie na przednim fotelu pasażera. W autobusie lub autokarze korzystne są miejsca w środkowej części pojazdu, w oddaleniu od osi kół. W samolocie warto wybierać siedzenia nad skrzydłami, gdzie turbulencje są mniej odczuwalne.
Zaklejanie pępka plastrem jest popularną metodą domową, jednak nie ma naukowych dowodów potwierdzających jej skuteczność. Niektórzy uważają, że może działać na zasadzie placebo, czyli poprawy samopoczucia dzięki wierze w skuteczność metody. W rzeczywistości choroba lokomocyjna wynika z zaburzeń pracy układu równowagi. Dlatego skuteczniejsze są metody medyczne lub zmiany nawyków podczas podróży.
Przed podróżą warto unikać ciężkostrawnych, tłustych i bardzo obfitych posiłków. Niekorzystne mogą być także potrawy bardzo słodkie lub pikantne, które sprzyjają nasileniu nudności. Lepiej zrezygnować z alkoholu oraz napojów gazowanych. Najlepszym rozwiązaniem jest lekki posiłek spożyty na kilka godzin przed podróżą.
U niektórych osób zamknięcie oczu może zmniejszyć objawy choroby lokomocyjnej. Pomaga to ograniczyć sprzeczne sygnały docierające do mózgu z narządu wzroku. Lepszym rozwiązaniem bywa także patrzenie na stały punkt na horyzoncie. W połączeniu z odpoczynkiem i spokojnym oddychaniem może to złagodzić nudności i zawroty głowy.
Choroba lokomocyjna nie jest chorobą przewlekłą, ale raczej reakcją organizmu na ruch. U wielu osób jej objawy zmniejszają się wraz z wiekiem lub przy częstym podróżowaniu. Możliwe jest także wypracowanie strategii zapobiegania objawom. W niektórych przypadkach pomocne jest stosowanie leków lub trening układu równowagi.
Czytanie w czasie jazdy często nasila objawy choroby lokomocyjnej, ponieważ wzrok skupia się na nieruchomym tekście. Jeśli trzeba czytać, warto robić częste przerwy i co jakiś czas patrzeć w dal. Pomocne może być siedzenie z przodu pojazdu oraz dobre oświetlenie. U osób bardzo wrażliwych najlepiej jednak unikać czytania w trakcie podróży.
Aleksandra ukończyła Uniwersytet Medyczny w Łodzi na kierunku farmacji - od najmłodszych lat interesowała się szeroko pojętą profilaktyką zdrowotną co zaowocowało wyborem i ukończeniem studiów na kierunku farmacji na Uniwersytecie Medycznym w Łodzi. Prywatnie pasjonuje się motoryzacją i piłką nożną, w wolnej chwili sięga po dobrą książkę historyczną.
Zobacz wszystkie wpisy autora
Artykuły zamieszczone na blogu apteki internetowej Olmed nie stanowią porady medycznej,
ani opinii farmaceuty, lekarza lub dietetyka dostosowanej do indywidualnej sytuacji
pacjenta. Udostępnione informacje stanowią jedynie generalne zalecenia, które nie mogą
stanowić wyłącznej podstawy do stosowania określonej terapii, zmiany nawyków, dawkowania
produktów leczniczych, itp. Przed podjęciem jakichkolwiek działań mających wpływ na
życie, zdrowie lub samopoczucie należy skontaktować się z lekarzem lub innym
specjalistą, w celu otrzymania zindywidualizowanej porady.
Nigdy nie lecz się sam, korzystaj z opieki medycznej swojego lekarza i w przypadku
objawów choroby lub pogorszenia się Twojego stanu zdrowia skontaktuj się ze
specjalistą.
Właściciel serwisu aptekaolmed.pl nie ponosi odpowiedzialności związanej z
wykorzystaniem informacji zawartych w publikowanych za pośrednictwem Serwisu
artykułach.
Mogą Cię zainteresować