Publikowane artykuły mają charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Dowiedz się więcej...
Bluszczyk kurdybanek (łac. Glechoma hederacea), znany tez jako bluszczyk ziemny, to roślina z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), występująca w Europie Środkowej i Północnej oraz Azji, a także w Ameryce Północnej. W Polsce jest rośliną pospolitą, porastającą przydroża, łąki, lasy, wilgotne zarośla. Często sadzony jest jako roślina ozdobna, ponieważ tworzy zwisające kurtyny kwiatowe. Kurdybanek preferuje gleby zasobne w azot, zasadowe lub lekko kwaśne. Jest to niska, płożąca się bylina o długości łodygi do 40 cm i sercowatych liściach o karbowanym brzegu. Kwitnie wiosną, od kwietnia do czerwca, wytwarzając drobne kwiaty w odcieniach niebieskiego, fioletowego i zielonego. Kwiaty mają charakterystyczną dwuwargową koronę i zebrane są w grupy po 2-4 w kątach liściowych. Owocem jest rozłupnia, która rozpada się na 4 brunatne rozłupki. W tradycyjnej medycynie ludowej wykorzystywano go od wieków, głównie do leczenia przeziębień, zapalenia oskrzeli, dolegliwości żołądkowych, cukrzycy oraz stanów zapalnych. Roślina ta wykazuje liczne właściwości farmakologiczne, w tym przeciwzapalne i przeciwbakteryjne.
Bluszczyk kurdybanek jest substancją powszechnie stosowaną w ziołolecznictwie. Wśród składników bioaktywnych wymienić można:
Surowcem zielarskim jest ziele bluszczyka zbierane w okresie kwitnienia z dobrze nasłonecznionych stanowisk. Roślina ta znana jest ze względu na swoje działanie przeciwzapalne. Ekstrakty obniżają poziom histaminy i hamują rozwój reakcji zapalnej. Bluszczyk zawiera substancje, które wykazują aktywność przeciwbakteryjną i antyoksydacyjną. Zmniejsza ryzyko tworzenia się kamieni żółciowych oraz poprawia trawienie dzięki właściwościom żółciotwórczym i żółciopędnym. Działa ochronnie na wątrobę.
W medycynie ludowej kurdybanek uważany jest za zioło oczyszczające organizm, działające moczopędnie, a także wspomagające leczenie infekcji dróg moczowych i kamicy moczowej. Odwary z kurdybanku stosuje się zewnętrznie na skórę na trądzik, wypryski i egzemy, a także jako płukankę w przypadku infekcji jamy ustnej czy gardła. Odwary dezynfekujące, ze względu na właściwości przeciwbakteryjne, używane były także do przemywania rań i oparzeń. Syrop z kurdybanka stosuje się w infekcjach górnych dróg oddechowych i katarze. Działa on także spazmolitycznie na mięśnie gładkie dróg oddechowych. W przeszłości bluszczyk kurdybanek używany był jako przyprawa do piwa, zanim chmiel stał się popularniejszy. Roślina ta miała także znaczenie w ludowych wierzeniach, gdzie jej pędy wykorzystywano do plecenia mioteł oraz wieńców ochronnych.
Ziele bluszczyku nie powinno być stosowane w ciąży, podczas karmienia piersią i u małych dzieci ze względu na brak badań nt. bezpieczeństwa stosowania w tych grupach. Wiele źródeł odradza również, by bluszczyk kurdybanek stosowany był w przypadku chorób nerek, wątroby, w stanach zapalnych jelit, w epilepsji, a także u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe. Oczywiście w przypadku alergii na rośliny z rodziny jasnowatych również nie powinno się go stosować.
Jedną łyżkę zalać jedną szklanką wrzącej wody lub mleka. Zostawić pod przykryciem na około 15-20 minut, a następnie przecedzić. Zalecane ilości według Brytyjskiej Farmakopei Ziołowej wynoszą 2-4 gramy dziennie wysuszonej części nadziemnej rośliny 3 razy w ciągu doby.
Bluszczyk kurdybanek przez wiele osób traktowany jest jako chwast, ale pięknie wygląda na balkonie i w ogrodzie. Dobrze rośnie w doniczkach, preferując stanowiska nasłonecznione lub półcieniste. Gleba powinna być żyzna, przepuszczalna, o lekko kwaśnym do obojętnego pH. Roślina wymaga regularnego podlewania, ale nie znosi nadmiaru wody. Z tego powodu doniczka musi mieć dobry drenaż. Nawożenie można stosować w okresie wiosenno-letnim, co 2-3 tygodnie, przy użyciu nawozów organicznych lub płynnych. Bluszczyk kurdybanek szybko się rozrasta. W okresie zimowym roślina przechodzi w stan spoczynku, wymagając ograniczenia podlewania i chłodniejszego miejsca.
Bluszczyk kurdybanek może być mylony z kilkoma innymi roślinami, szczególnie w początkowej fazie wzrostu. Najczęstsze pomyłki to:
Aby uniknąć pomyłek, warto korzystać z atlasów roślin lub aplikacji mobilnych do identyfikacji roślin.
Przypisy
W swojej karierze naukowej zajmuje się przeciwzapalnym wpływem składników żywności w chorobach cywilizacyjnych, w tym w nowotworach. Absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Prywatnie miłośniczka ekologii, fotografii i dalekich podróży.
Zobacz wszystkie wpisy autora
Artykuły zamieszczone na blogu apteki internetowej Olmed nie stanowią porady medycznej,
ani opinii farmaceuty, lekarza lub dietetyka dostosowanej do indywidualnej sytuacji
pacjenta. Udostępnione informacje stanowią jedynie generalne zalecenia, które nie mogą
stanowić wyłącznej podstawy do stosowania określonej terapii, zmiany nawyków, dawkowania
produktów leczniczych, itp. Przed podjęciem jakichkolwiek działań mających wpływ na
życie, zdrowie lub samopoczucie należy skontaktować się z lekarzem lub innym
specjalistą, w celu otrzymania zindywidualizowanej porady.
Nigdy nie lecz się sam, korzystaj z opieki medycznej swojego lekarza i w przypadku
objawów choroby lub pogorszenia się Twojego stanu zdrowia skontaktuj się ze
specjalistą.
Właściciel serwisu aptekaolmed.pl nie ponosi odpowiedzialności związanej z
wykorzystaniem informacji zawartych w publikowanych za pośrednictwem Serwisu
artykułach.
Mogą Cię zainteresować