Publikowane artykuły mają charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Dowiedz się więcej...
Zastrzał (łac. panaritium) to ostre ropne zakażenie, które rozwija się na dłoniowej powierzchni palców ręki. Najczęstszą przyczyną jest infekcja bakterią Gram-dodatnią Staphylococcus aureus, czyli gronkowcem złocistym. W przypadku, gdy dojdzie do uszkodzenia ciągłości skóry (zerwanie skórki naokoło paznokcia, ukłucie, otarcie, skaleczenie i inny uraz). Drobna ranka staje się miejscem, w którym bakterie patogenne mogą się przedostać do organizmu. Dochodzi do rozwoju stanu zapalnego widocznego jako ucieplenie, zaczerwienienie i obrzęk, a pod naskórkiem gromadzi się ropa. Oczywiście nie każde skaleczenie będzie skutkowało rozwojem infekcji. Na zastrzał najbardziej narażone są osoby z zaburzeniami odporności, chorzy na cukrzycę, osoby starsze oraz dzieci.
Czym się różni zastrzał od zanokcicy? Zanokcica to stan zapalny toczący się w tkankach otaczających paznokieć. Podobnie jak w przypadku zastrzału, wrotami zakażenia, czyli miejscem wnikania patogenów, jest uszkodzenie ciągłości skóry. Uszkodzenie to jest jednak zlokalizowane w wale paznokciowym górnym lub spowodowane przez wrastający paznokieć. Z powodu zakażenia powstaje ropień śródskórny, który lokalizuje się przy bocznym brzegu paznokcia lub przy podstawie paznokcia. Objawy to silny ból palca o charakterze pulsującym, obrzęk i zaczerwienienie skóry wału paznokciowego. W niektórych przypadkach ropień przechodzi pod płytkę paznokcia. Zanokcica najczęściej jest powodowana infekcją paciorkowcową Staphylococcus pyogenes lub Staphylococcus aureus. Może być również wynikiem zakażenia wirusem opryszczki pospolitej lub Candida albicans.
Zastrzał z kolei zlokalizowany jest na wale bocznym paznokcia lub opuszce palca.
W zastrzale skórnym zbiornik ropy zlokalizowany jest pod zgrubiałym naskórkiem. Objawy to: pulsujący ból w okolicy opuszka palca, nasilający się w nocy.Zastrzał podskórny to infekcja rozwijająca się w tkance podskórnej. Proces zapalny najczęściej ograniczony jest do jednego paliczka, ale ma tendencję do szerzenia się na dłoń. W początkowej fazie narastają objawy stanu zapalnego takie jak obrzęk czy ból. W późniejszej kolejności tworzy się ropień.Najczęstsze objawy zastrzału na palcu to:
Zastrzał ścięgnisty to proces ropny, który toczy się w obrębie pochewek ścięgnistych. Rozwija się jako efekt szerzenia się zakażenia z sąsiadujących tkanek lub w wyniku mechanicznego uszkodzenia pochewki. Stan zapalny wywołuje ograniczenie ruchomości palca. Próba jego biernego wyprostowania skutkuje silnymi dolegliwościami bólowymi.
Zastrzał kostny to powikłanie procesów ropnych w obrębie palca. Rozwija się on jako następstwo szerzenia zakażenia z otaczających tkanek. Pierwsze objawy takie jak obrzęk palca, zaczerwienienie skóry, stan podgorączkowy i dreszcze są wynikiem procesów zapalnych i gromadzenia ropy w tkankach miękkich. Postęp infekcji na kość wynika z przetoki ropnej lub braku postępu w gojeniu po nacięciu zastrzału.
W przypadku zastrzału stawowego proces ropny toczy się w obrębie stawu, co wynika ze zranienia stawu lub szerzenia się zakażenia z sąsiednich tkanek. Objawy to obrzęk, zaczerwienienie skóry w okolicy stawu oraz ból. Na skórze może pojawić się przetoka ropna. Ruchomość stawu jest ograniczona.
Zastrzał to ropny stan zapalny, który częściej dotyczy dzieci niż osób dorosłych. U najmłodszych uszkodzenie skóry może być spowodowane przez ssanie kciuka, obgryzanie paznokci, wrastający paznokieć, nieodpowiednie obcinanie paznokci (nadmierne wycinanie skórek) oraz drobne urazy płytki paznokcia, a także oczywiście - otarcia, urazy, ukłucia itp. W przypadku zastrzału palca, jeśli domowe metody nie pomagają, leczenie polega na nacięciu chirurgicznym i odprowadzeniu ropy - tak jak u dorosłych.
Domowe sposoby leczenia praktykowane są głównie przy zanokcicy. Zaleca moczenie się palca w ciepłej wodzie z dodatkiem szarego mydła co 6-8 godzin. Umożliwia to odpływ nagromadzonej ropy i zmniejszenie obrzęku. Jeśli terapia nie jest wystarczająca, lekarz przepisuje antybiotyki w przypadku infekcji bakteryjnej. Domowe sposoby leczenia zastrzału poza moczeniem w ciepłej wodzie obejmują okłady z aloesu, naparu z szałwii, nagietka, rumianku czy babki lancetowatej. Wszystkie te techniki mają na celu ułatwienie usunięcia ropy z tkanek.
Prawidłowym sposobem leczenia zastrzału jest leczenie chirurgiczne uzupełnione stosowaniem antybiotyków dobranych zgodnie z wynikami antybiogramu. Palec znieczula się zastrzykiem z lidokainy. W miejscu największego bólu nacina się skórę, usuwając zniszczone tkanki i docierając do jamy ropnia. Należy usunąć wydzielinę ropną. W przypadku, gdy zdążyła wytworzyć się przetoka - ropa usuwana jest także z głębiej położonego zbiornika. Zakładany jest specjalny drenik, aby umożliwić swobodny wypływ ropnej wydzieliny. Kolejnym krokiem jest nałożenie okładu wysychającego z płynu antyseptycznego. Palec powinno się unieruchomić, a po ustąpieniu dolegliwości bólowych i obrzęku jak najszybciej przystąpić do rehabilitacji ruchowej palca. Leczenie zastrzału podskórnego i innych rodzajów również polega na interwencji chirurgicznej.
W przypadku drobnych, płytko położonych zmian można spróbować moczenie palca w ciepłej wodzie, starając się usunąć ropę, a także odkażać skórę i stosować maść ichtiolową, która ma działanie ściągające i przeciwbakteryjne. Ułatwia "wyciągnięcie" ropy na powierzchnię skóry.
Zastrzał w palcu powinien być leczony. W innym razie zakażenie będzie postępować, a zbiornik ropy powiększać. Z prostego do wyleczenia zastrzału podskórnego może wytworzyć się ropień śródskórny, w wyniku którego możliwe jest rozwinięcie ropne zapalenie stawów, pochewek ścięgnistych i kości. Nieleczony zastrzał jest groźny i może prowadzić nawet to martwicy tkanek oraz znacznego zmniejszenia ruchomości w obrębie palca lub dłoni. W przypadku zastrzału ścięgnistego powikłaniem może być martwica ścięgien i trwałe unieruchomienie dłoni, objętej zakażeniem.
W celu zminimalizowania ryzyka rozwoju ropnego zapalenia palca należy pamiętać o regularnym, dokładnym myciu rąk oraz dbać o zdrową skórę dłoni - stosować kremy ochronne i zakładać rękawiczki do prac domowych czy ogrodniczych. Niezmiernie istotna jest również pielęgnacja paznokci - skórek nie powinno się wycinać, aby nie ryzykować zranienia, nie wolno obgryzać paznokci. Powinno się mieć swoje nożyczki do paznokci i pilniki, którymi nie będziemy się dzielić z innymi osobami. Nożyczki można co jakiś czas wyparzać we wrzącej wodzie. Paznokcie powinny być obcinane w taki sposób, aby nie kaleczyły opuszków i nie wrastały. W przypadku uszkodzenia skóry ranę należy dokładnie zdezynfekować.
Przypisy
W swojej karierze naukowej zajmuje się przeciwzapalnym wpływem składników żywności w chorobach cywilizacyjnych, w tym w nowotworach. Absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Prywatnie miłośniczka ekologii, fotografii i dalekich podróży.
Zobacz wszystkie wpisy autora
Artykuły zamieszczone na blogu apteki internetowej Olmed nie stanowią porady medycznej,
ani opinii farmaceuty, lekarza lub dietetyka dostosowanej do indywidualnej sytuacji
pacjenta. Udostępnione informacje stanowią jedynie generalne zalecenia, które nie mogą
stanowić wyłącznej podstawy do stosowania określonej terapii, zmiany nawyków, dawkowania
produktów leczniczych, itp. Przed podjęciem jakichkolwiek działań mających wpływ na
życie, zdrowie lub samopoczucie należy skontaktować się z lekarzem lub innym
specjalistą, w celu otrzymania zindywidualizowanej porady.
Nigdy nie lecz się sam, korzystaj z opieki medycznej swojego lekarza i w przypadku
objawów choroby lub pogorszenia się Twojego stanu zdrowia skontaktuj się ze
specjalistą.
Właściciel serwisu aptekaolmed.pl nie ponosi odpowiedzialności związanej z
wykorzystaniem informacji zawartych w publikowanych za pośrednictwem Serwisu
artykułach.
Mogą Cię zainteresować