Publikowane artykuły mają charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Dowiedz się więcej...
Testy alergiczne to badania diagnostyczne oceniające reakcję organizmu na kontakt z określonymi alergenami. Z reguły przeprowadza się je po wystąpieniu objawów alergicznych - nie są to badania przesiewowe wykonywane profilaktycznie, zanim pojawią się jakiekolwiek dolegliwości. Służą zarówno postawieniu rozpoznania, jak i monitorowaniu skuteczności wdrożonego leczenia, czyli ocenie, w jakim stopniu alergia na daną substancję nadal się utrzymuje. Na testy kieruje najczęściej lekarz alergolog, choć skierowanie może wystawić również lekarz rodzinny lub inny specjalista prowadzący pacjenta.
Sygnały, które powinny skłonić do konsultacji alergologicznej, to przede wszystkim nawracający alergiczny nieżyt nosa z wodnistą wydzieliną i świądem, zaczerwienienie oraz łzawienie oczu, napady kichania i kaszel. Osoby z alergią mogą też odczuwać trudności z oddychaniem lub świszczący oddech. Nierzadko alergia manifestuje się zmianami skórnymi - wysypką, pokrzywką lub atopowym zapaleniem skóry, albo problemami trawiennymi, takimi jak bóle brzucha, biegunka czy wymioty, co dotyczy przede wszystkim uczulenia na alergeny pokarmowe. Alergia może mieć charakter sezonowy, powiązany z porą pylenia roślin, lub utrzymywać się przez cały rok, gdy kontakt z alergenem jest stały (tak jak w przypadku roztoczy kurzu domowego). Jeśli u pacjenta pojawia się nagła duszność, silny obrzęk w obrębie twarzy lub szyi albo utrata przytomności, konieczna jest natychmiastowa pomoc medyczna - może to być wstrząs anafilaktyczny zagrażający życiu (o którym więcej informacji znajduje się w artykule Wstrząs anafilaktyczny - czym jest, objawy, pierwsza pomoc).
W diagnostyce alergologicznej stosuje się trzy główne grupy badań: testy alergiczne skórne, testy alergiczne z krwi oraz testy prowokacyjne. Każda z tych metod ma swoje wskazania, ograniczenia i sposób wykonania. Lekarz dobiera odpowiednią metodę na podstawie wywiadu z pacjentem i badania fizykalnego. Pierwsze dwie metody są bezpieczne i stosowane rutynowo. Testy prowokacyjne przeprowadza się najrzadziej - jako ostatni etap diagnostyki, po uprzednim wykonaniu testów skórnych i z krwi - ponieważ wiążą się z ryzykiem silnej reakcji alergicznej i wymagają ścisłego nadzoru lekarskiego.
Wśród testów skórnych wyróżnia się przede wszystkim skórne testy punktowe (STP) oraz naskórkowe testy płatkowe (NTP). Testy punktowe wykonuje się na wewnętrznej części przedramienia lub na skórze pleców. Specjalista nakłada na skórę kroplę roztworu z alergenem, a następnie przy użyciu jednorazowego lancetu - którego ostrze ma zaledwie 1 mm - wprowadza go pod naskórek. Samo nakłucie jest praktycznie bezbolesne. Po 15-20 minutach ocenia się, czy w miejscu nakłucia powstał bąbel i rumień. Wynik jest dodatni, gdy bąbel alergenowy osiąga rozmiar co najmniej równy temu z próby kontrolnej z histaminą. Rezultaty zapisuje się w skali od zera do czterech plusów - za wynik jednoznacznie pozytywny uznaje się ocenę od trzech plusów wzwyż, za ujemny - zero lub jeden plus, natomiast dwa plusy traktuje się jako wynik wątpliwy.
Naskórkowe testy płatkowe służą do oceny kontaktowej reakcji immunologicznej, zachodzącej z udziałem limfocytów - inaczej niż w testach punktowych, gdzie reakcja jest natychmiastowa i przebiega z udziałem przeciwciał klasy IgE. Alergeny nakłada się na skórę pleców w postaci małych krążków nasączonych roztworem, przymocowanych do plastrów, a następnie pozostawia przez 48 godzin. Odczytu dokonuje się dwukrotnie - po 48 i po 72 godzinach od nałożenia. Testy płatkowe pozwalają sprawdzić przyczynę wyprysku kontaktowego oraz nawracających zmian w przebiegu atopowego zapalenia skóry - szczególnie gdy podejrzewa się uczulenie na metale (nikiel, kobalt, chrom), substancje zapachowe, konserwanty, barwniki lub leki.
Badania alergiczne z krwi polegają na oznaczeniu stężenia swoistych przeciwciał klasy IgE - białek produkowanych przez układ odpornościowy w odpowiedzi na kontakt z konkretnym alergenem. Stwierdzenie ich podwyższonego poziomu jest sygnałem, że układ odpornościowy zaczął wytwarzać nadmierną ilość przeciwciał w odpowiedzi na kontakt z danym alergenem. Materiałem do badań jest próbka krwi żylnej pobrana z żyły łokciowej. W trakcie analizy laboratoryjnej oznacza się stężenie immunoglobuliny IgE, a oceniany jest również poziom leukocytów, których liczba odzwierciedla aktywność układu odpornościowego.
Testy z krwi są szczególnie przydatne u dzieci, u których przeprowadzenie testów skórnych jest trudniejsze, a także u pacjentów przyjmujących leki, których z przyczyn zdrowotnych nie można odstawić. Dużą zaletą tej metody jest bezpieczeństwo - badanie można wykonać niezależnie od nasilenia objawów, bez przerywania leczenia.
Testy alergiczne z krwi można wykonać jako badania jednokomponentowe - dla konkretnego alergenu - lub wielokomponentowe, gdzie jednocześnie oznacza się poziom przeciwciał dla wielu substancji uczulających. Laboratoria opracowują gotowe zestawy zwane panelami alergicznymi, obejmujące od kilku do kilkudziesięciu potencjalnych alergenów. Dostępne są m.in. panel wziewny na pyłki roślin, panel na naskórek i sierść zwierząt domowych oraz roztocza kurzu domowego, panel pokarmowy obejmujący najczęstsze alergeny pokarmowe czy panel na jad owadów. Coraz szerzej stosowana jest też diagnostyka molekularna, która pozwala precyzyjnie ustalić, na który konkretny składnik danego alergenu pacjent jest uczulony - jest to szczególnie przydatne przy kwalifikacji do odczulania. Wiele laboratoriów umożliwia dziś rejestrację na badanie oraz odbiór wyników online, co upraszcza cały proces diagnostyczny. Wybór odpowiedniego zestawu powinien być jednak zawsze poprzedzony konsultacją lekarską.
Sprawdź również: Odczulanie - na czym polega ta metoda leczenia alergii? Na jakie alergie można przeprowadzić odczulanie i jakich efektów można się po nim spodziewać?.
Aby sprawdzić, które alergeny pokarmowe wywołują niepożądaną reakcję organizmu, stosuje się zarówno testy skórne punktowe, jak i oznaczenie swoistych przeciwciał IgE z krwi. Warto wiedzieć, że sam dodatni wynik testu nie jest równoznaczny z rozpoznaniem choroby - potwierdza jedynie uczulenie na dany alergen. Dopiero pojawienie się objawów klinicznych po prowokacji podejrzanym pokarmem pozwala potwierdzić alergię. Metody te nie są wolne od błędów - odsetek wyników fałszywie dodatnich i fałszywie ujemnych jest w przypadku alergii pokarmowej stosunkowo wysoki, co sprawia, że każdy wynik wymaga starannej oceny klinicznej, a nie samodzielnej interpretacji.
Skórne testy punktowe są szczególnie skuteczne w wykrywaniu uczulenia na alergeny powietrznopochodne. Są one wskazane przede wszystkim u chorych z alergicznym nieżytem nosa, astmą oskrzelową oraz alergicznym zapaleniem spojówek. W standardowym zestawie przesiewowym STP uwzględnia się pyłki drzew wczesnopylących (leszczyna, olcha, wierzba), późnopylących (brzoza, dąb, lipa), pyłki traw i zbóż, pyłki chwastów (bylica, babka lancetowata), a także zarodniki grzybów pleśniowych, sierść i naskórek zwierząt domowych oraz roztocza kurzu domowego. Testy z krwi pozwalają natomiast oznaczyć swoiste przeciwciała IgE dla tych samych alergenów wziewnych w ramach gotowych paneli. Badania w kierunku alergii wziewnej najlepiej wykonywać poza sezonem pylenia roślin - zazwyczaj od października do grudnia.
Przed testami skórnymi punktowymi konieczne jest odstawienie leków przeciwhistaminowych. Leki drugiej generacji (cetyryzyna, loratadyna, desloratadyna, feksofenadyna) należy odstawić 7-14 dni przed badaniem, difenhydraminę i prometazynę - na 1-3 dni, a ketotifen - na 5 dni przed testem. Konieczne jest też przerwanie stosowania glikokortykosteroidów systemowych przekraczających dobową dawkę 10 mg przeliczonych na prednizolon, a także preparatów glikokortykosteroidów i inhibitorów kalcyneuryny stosowanych miejscowo na obszarze planowanych testów. Inhalatory używane w terapii astmy oskrzelowej można przyjmować bez ograniczeń - ich działanie nie zaburza odczynów skórnych.
W przypadku testów alergicznych z krwi odstawienie leków z reguły nie jest konieczne. Na badanie nie trzeba przychodzić na czczo ani stosować specjalnej diety. Testy skórne nie powinny być wykonywane w ciąży - istnieje małe, ale realne ryzyko silnej uogólnionej reakcji, która mogłaby niekorzystnie wpłynąć na zdrowie płodu.
W przypadku badań alergicznych z krwi materiałem jest próbka krwi żylnej pobrana z żyły łokciowej - standardowe pobranie, które nie wymaga żadnych specjalnych przygotowań. Na wyniki czeka się od 5 do około 14 dni, zależnie od laboratorium i punktu pobrań. Testy skórne punktowe i płatkowe wykonywane są przez wyszkolonego lekarza lub pielęgniarkę w gabinecie zabiegowym. Nakłucia w testach punktowych są niewielkie i prawie bezbolesne, a miejscowe reakcje (bąbel i świąd) ustępują po około 60 minutach. Testy płatkowe wymagają od pacjenta unikania moczenia okolicy pleców przez 48 godzin obecności plastrów na skórze.
Podczas diagnostyki alergologicznej z krwi oznaczane jest nie tylko stężenie immunoglobuliny IgE, ale oceniany jest też poziom leukocytów, czyli białych krwinek. Ich liczba jest powiązana z funkcjonowaniem układu odpornościowego i może stanowić dodatkową informację diagnostyczną dla lekarza prowadzącego. Badania alergiczne z krwi dają więc szerszy obraz reaktywności układu odpornościowego pacjenta i nie ograniczają się wyłącznie do jednego parametru.
Dostępne w aptekach domowe testy alergiczne opierają się najczęściej na oznaczeniu przeciwciał klasy IgE z kropli krwi pobranej z opuszka palca, a więc na tej samej zasadzie co badania laboratoryjne. Jako narzędzie wstępnej diagnostyki mogą być całkiem pomocne: pozwalają szybko sprawdzić, czy organizm wytwarza przeciwciała wobec najczęstszych alergenów, i dają pierwszy sygnał, że warto umówić się do alergologa. Producenci części z tych testów deklarują skuteczność na poziomie 70-90% dla alergenów środowiskowych, choć są to głównie dane własne firm, nie wyniki niezależnych badań klinicznych.
Należy jednak pamiętać o kilku ograniczeniach. Dokładność testów domowych może się istotnie różnić między produktami. Wynik (nawet poprawnie oznaczony) wymaga interpretacji lekarskiej, bo samo stwierdzenie podwyższonego poziomu IgE nie jest jeszcze rozpoznaniem alergii. Domowe testy są więc wartościowym punktem wyjścia, ale nie zastąpią pełnej diagnostyki alergologicznej prowadzonej przez specjalistę.
Wyniki skórnych testów punktowych zapisuje się w skali od 0 do czterech plusów. Za wynik dodatni uznaje się ocenę od trzech plusów, za ujemny - zero lub jeden plus, natomiast dwa plusy to wynik wątpliwy. W testach płatkowych za dodatni przyjmuje się wynik od dwóch plusów. Wyniki testów z krwi podawane są w klasach oraz jednostkach IgE sp. (kU/l) - im wyższa klasa, tym wyższe stężenie swoistych przeciwciał i tym większe prawdopodobieństwo uczulenia. W badaniach molekularnych wyniki odnoszą się do konkretnych składników alergenu, co daje lekarzowi jeszcze bardziej precyzyjny obraz uczulenia i ułatwia decyzję o dalszym leczeniu.
Zawsze pamiętaj, że wyniki powinien interpretować lekarz alergolog w powiązaniu z pełnym obrazem klinicznym pacjenta. Dodatnie wyniki testów skórnych bez jakichkolwiek objawów alergicznych nie są rzadkością i same w sobie nie przesądzają o rozpoznaniu choroby alergicznej ani nie stanowią wskazania do leczenia.
Testy alergiczne - zarówno skórne, jak i z krwi - pozwalają precyzyjnie wykryć uczulenie na konkretny alergen i stanowią fundament diagnostyki alergologicznej u dorosłych i dzieci. Dobór odpowiedniej metody badania zawsze powinien być poprzedzony konsultacją lekarską i dostosowany do zgłaszanych objawów oraz stanu zdrowia pacjenta. Pamiętaj, że przed testami skórnymi konieczne jest odpowiednio wcześniejsze odstawienie leków przeciwhistaminowych (zazwyczaj na co najmniej 7-14 dni) dlatego warto zapytać o szczegóły przygotowania już podczas rejestracji.
Koszt testów alergicznych zależy od ich rodzaju, liczby badanych alergenów oraz placówki wykonującej badanie. Testy skórne zwykle są tańsze (szacuje się, że cena podstawowych paneli alergicznych to około 150-200 złotych) niż rozbudowane badania krwi obejmujące wiele alergenów (których cena może dochodzić nawet do 2000 złotych, w przypadku testów molekularnych). W prywatnych gabinetach ceny mogą się różnić w zależności od miasta i zakresu diagnostyki. W niektórych przypadkach testy alergiczne mogą być wykonane bezpłatnie w ramach publicznej opieki zdrowotnej po skierowaniu do alergologa. Przed badaniem warto sprawdzić, jakie alergeny obejmuje wybrany pakiet diagnostyczny.
Nie ma jednego testu, który byłby najlepszy w każdej sytuacji. Za bardzo wiarygodne uznaje się zarówno testy skórne punktowe, jak i oznaczenia swoistych przeciwciał IgE we krwi. W bardziej złożonych przypadkach lekarz może zlecić diagnostykę molekularną, która pozwala dokładniej określić źródło uczulenia. Wybór odpowiedniego badania zależy od rodzaju objawów, wieku pacjenta i podejrzewanego alergenu. Największą wartość diagnostyczną daje interpretacja wyników w połączeniu z wywiadem medycznym.
Tak, testy z krwi na alergię mogą być wykonywane w ramach publicznej opieki zdrowotnej, jeśli zostaną zlecone przez lekarza w uzasadnionych przypadkach. Zakres dostępnych badań może jednak różnić się w zależności od placówki i regionu. Czas oczekiwania na wizytę u alergologa oraz wykonanie badań bywa dłuższy niż w sektorze prywatnym. Lekarz decyduje, jakie testy będą najbardziej odpowiednie dla konkretnego pacjenta. Warto wcześniej sprawdzić dostępność świadczeń w swojej przychodni (w tym u lekarza pierwszego kontaktu) lub poradni specjalistycznej.
Zarówno testy skórne, jak i badania krwi mają swoje zalety i ograniczenia. Testy skórne pozwalają szybko ocenić reakcję organizmu na określone alergeny i są często wykorzystywane w diagnostyce alergii wziewnych. Badania krwi mogą być natomiast lepszym rozwiązaniem u osób, które nie mogą odstawić leków przeciwalergicznych lub mają rozległe zmiany skórne. O wyborze metody powinien zdecydować lekarz na podstawie objawów i historii choroby. W wielu przypadkach oba rodzaje badań wzajemnie się uzupełniają.
Testy alergiczne warto wykonać wtedy, gdy pojawiają się nawracające objawy sugerujące alergię, takie jak katar, kichanie, łzawienie oczu, wysypka czy duszności. Diagnostyka jest szczególnie przydatna, gdy trudno ustalić czynnik wywołujący dolegliwości. Badania mogą być wykonywane zarówno u dzieci, jak i u dorosłych, jeśli istnieją wskazania medyczne. Termin wykonania testów zależy od ich rodzaju oraz zaleceń lekarza. Wczesne rozpoznanie alergii może ułatwić skuteczne leczenie i ograniczenie kontaktu z alergenami.
Przypisy
W swojej karierze naukowej zajmuje się przeciwzapalnym wpływem składników żywności w chorobach cywilizacyjnych, w tym w nowotworach. Absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Prywatnie miłośniczka ekologii, fotografii i dalekich podróży.
Zobacz wszystkie wpisy autora
Artykuły zamieszczone na blogu apteki internetowej Olmed nie stanowią porady medycznej,
ani opinii farmaceuty, lekarza lub dietetyka dostosowanej do indywidualnej sytuacji
pacjenta. Udostępnione informacje stanowią jedynie generalne zalecenia, które nie mogą
stanowić wyłącznej podstawy do stosowania określonej terapii, zmiany nawyków, dawkowania
produktów leczniczych, itp. Przed podjęciem jakichkolwiek działań mających wpływ na
życie, zdrowie lub samopoczucie należy skontaktować się z lekarzem lub innym
specjalistą, w celu otrzymania zindywidualizowanej porady.
Nigdy nie lecz się sam, korzystaj z opieki medycznej swojego lekarza i w przypadku
objawów choroby lub pogorszenia się Twojego stanu zdrowia skontaktuj się ze
specjalistą.
Właściciel serwisu aptekaolmed.pl nie ponosi odpowiedzialności związanej z
wykorzystaniem informacji zawartych w publikowanych za pośrednictwem Serwisu
artykułach.
Mogą Cię zainteresować