Publikowane artykuły mają charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Dowiedz się więcej...
W ostatnim czasie, zarówno w mediach, jak i w gabinetach lekarskich, pisze się i mówi o nietolerancji histaminy, powodującej u pacjentów cały szereg dokuczliwych objawów, przypominających symptomy alergiczne. Obecnie omawiana przypadłość jest diagnozowana znacznie skuteczniej i dokładniej, niż jeszcze kilka czy kilkanaście lat temu, a dodatkowo wciąż rozwijają się metody leczenia nietolerancji histaminy. Jak wyglądają symptomy nadwrażliwości na ten hormon i kiedy warto udać się do lekarza, by potwierdzić lub wykluczyć nietolerancję? W jaki sposób przebiega diagnostyka i leczenie? Poznaj najważniejsze informacje o histaminie, pełnionych przez nią funkcjach, a także o nadwrażliwości na tę substancję.
Histamina jest substancją, która jest dostarczana do organizmu zarówno z zewnątrz (mowa wówczas o źródłach egzogennych - na przykład z pożywienia), jak i produkowana w organizmie (histamina endogenna). Należy do grupy amin, będących z kolei typem organicznych związków chemicznych obecnych w organizmie. Histamina bierze udział przede wszystkim w całej kaskadzie przemian odpowiadających za powstanie stanu zapalnego (w różnych obszarach - w tym na skórze, w mięśniach i innych miejscach), a głównie za powstanie reakcji alergicznej pochodzącej z układu odpornościowego, manifestującej się po kontakcie z czynnikiem uczulającym. W wyniku łączenia się histaminy z jej swoistymi receptorami (są to receptory H1, H2, H3 oraz H4) dochodzi do wywołania konkretnych objawów, a w tym:
Wzrost ilości histaminy w organizmie następuje pod wpływem różnych czynników - w tym po spożyciu pokarmów bogatych w ten składnik, ale również po ekspozycji na różne bodźce fizyczne - w tym zimno, ucisk, pocieranie skóry, na toksyny, niektóre leki, alkohol. Oprócz tego histamina uwalniana jest - tak, jak zostało to już wspomniane - w mechanizmie reakcji alergicznej.
U większości osób histamina, po spełnieniu swojej roli w reakcji zapalnej organizmu lub po jej spożyciu egzogennym, jest w prawidłowy sposób rozkładana i metabolizowana. Niestety, nie dzieje się tak u wszystkich pacjentów - w przypadku nietolerancji histaminy obserwuje się zaburzenia w procesie jej neutralizacji. Aby zrozumieć czynniki determinujące to zjawisko, warto na początku zaznaczyć, że histamina egzogenna (czyli ta, która jest przyjmowana z zewnątrz - z pożywieniem) jest neutralizowana w wyniku przebiegu szlaków metabolicznych z udziałem konkretnego enzymu - a mianowicie oksydazy diaminowej, skrótowo określanej mianem DAO. Histamina endogenna jest z kolei rozkładana przez N-metylotransferazę histaminy (HNMT). O nietolerancji omawianej substancji mówimy najczęściej wtedy, gdy dysfunkcji ulega proces związany z poziomem DAO - a więc z rozkładem histaminy egzogennej. Taka sytuacja może wystąpić na skutek m.in:
Do nietolerancji histaminy z powodu niedoborów drugiego, wspomnianego powyżej enzymu - HNMT - dochodzi znacznie rzadziej, a jego przyczynami mogą być (podobnie jak w przypadku DAO) zmiany genetyczne oraz przyjmowanie inhibitorów HNMT.
Objawy nietolerancji histaminy bywają często określane jako nieswoiste - zwłaszcza dlatego, że przypominają oczywiście objawy alergiczne, również determinowane przez wzrost stężenia histaminy (jednak pojawiające się na skutek rekacji z alergenem, a nie na sam wzrost omawianego neurohormonu). Niemniej, do symptomów nadwrażliwości na histaminę zalicza się:
W przypadku podejrzenia nietolerancji histaminy, szczegółowa diagnostyka powinna obejmować:
W przypadku wstępnego rozpoznania nietolerancji histaminy, u pacjenta wdraża się dietę niskohistaminową, która stanowi zarówno element diagnostyczny (potwierdzający rozpoznanie) oraz terapeutyczny. Więcej informacji o postępowaniu dietetycznym w nietolerancji histaminy znajduje się w artykule: Na czym polega dieta antyhistaminowa? Wskazania, lista produktów zakazanych i dozwolonych i przykładowy jadłospis przy nietolerancji histaminy.
Terapia nietolerancji histamininy obejmuje dwa główne obszary:
Oprócz powyższych metod, pacjentom niekiedy zaleca się przyjmowanie substancji będących kofaktorami enzymu DAO (czyli substancjami wspierającymi enzymy w ich funkcjach, a w tym przypadku - w zwiększeniu aktywności enzymu DAO), a także wspomaganie mikrobioty jelitowej oraz ograniczenie stresu.
Źródła:
Zainteresowana tematem zdrowia – skończyła studia farmaceutyczne na Uniwersytecie Medycznym w Łodzi, dodatkowo ukończyła studia podyplomowe z zakresu dietetyki. Wieloletnie doświadczenie i chęć zdobywania wiedzy z licznych szkoleń pozwala jej na wspieranie zdrowia pacjentów. Ma holistyczne podejście do leczenia wielu schorzeń, które powinno opierać się na właściwej farmakoterapii, doborze diety i aktywności fizycznej. W aptece Olmed pełni funkcję eksperta w zakresie wiedzy dotyczącej stosowania leków, suplementów i wyrobów medycznych. Prywatnie szczęśliwa matka dwójki dzieci, która stara się żyć w równowadze ze sobą i innymi. Sama w wolnym czasie biega i udoskonala pozycję w jodze i uwielbia kryminały.
Zobacz wszystkie wpisy autora
Artykuły zamieszczone na blogu apteki internetowej Olmed nie stanowią porady medycznej,
ani opinii farmaceuty, lekarza lub dietetyka dostosowanej do indywidualnej sytuacji
pacjenta. Udostępnione informacje stanowią jedynie generalne zalecenia, które nie mogą
stanowić wyłącznej podstawy do stosowania określonej terapii, zmiany nawyków, dawkowania
produktów leczniczych, itp. Przed podjęciem jakichkolwiek działań mających wpływ na
życie, zdrowie lub samopoczucie należy skontaktować się z lekarzem lub innym
specjalistą, w celu otrzymania zindywidualizowanej porady.
Nigdy nie lecz się sam, korzystaj z opieki medycznej swojego lekarza i w przypadku
objawów choroby lub pogorszenia się Twojego stanu zdrowia skontaktuj się ze
specjalistą.
Właściciel serwisu aptekaolmed.pl nie ponosi odpowiedzialności związanej z
wykorzystaniem informacji zawartych w publikowanych za pośrednictwem Serwisu
artykułach.
Mogą Cię zainteresować