Publikowane artykuły mają charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Dowiedz się więcej...
Tabletka musująca z wapniem jako pierwsza pomoc przy pokrzywce czy świądzie skóry - to jeden z najpopularniejszych domowych rytuałów w polskich domach. Sięga po nią wiele osób przy pierwszych objawach uczulenia, traktując wapno jak sprawdzony środek ratunkowy. Tymczasem współczesna medycyna oparta na faktach stawia ten zwyczaj pod poważnym znakiem zapytania. Czym jest wapń, jaką pełni rolę w organizmie i czy wapno rzeczywiście pomaga na alergię?
Przekonanie o skuteczności wapna w łagodzeniu objawów uczulenia ma swoje korzenie w badaniach z lat 90 XX wieku. Wyniki wskazywały na trzydziestoprocentową przewagę preparatów wapniowych nad placebo w redukcji dolegliwości alergicznych. Informacja ta szybko rozprzestrzeniła się poza granice i trafiła do Polski, a wraz z nią - do domowych apteczek. Dziś wiemy, że tamte wyniki nie były powtarzalne, a sam eksperyment mógł być obarczony błędem.
Teoria stojąca za stosowaniem wapnia przy alergii i uczuleniu zakładała, że pierwiastek ten uszczelnia naczynia krwionośne, zmniejszając obrzęk i wysięk towarzyszący reakcji alergicznej. Dawne podręczniki przypisywały mu takie właściwości. Jednak nawet jeśli taki efekt istnieje, w praktyce klinicznej jest na tyle znikomy, że nie ma realnego znaczenia w hamowaniu objawów alergicznych. Co ciekawe, wapno na uczulenie stosowane jest jeszcze w kilku krajach Europy Wschodniej - m.in. w Czechach, na Ukrainie i w Rumunii. W Skandynawii oraz Europie Zachodniej takie zastosowanie tego pierwiastka jest praktycznie nieznane.
Dorosły człowiek ma w organizmie przeciętnie 1200 g wapnia - to mniej więcej 1,5% całkowitej masy ciała. Zdecydowana większość tego zasobu zmagazynowana jest w tkance kostnej. Zaledwie około 1% pierwiastka obecne jest w przestrzeni wewnątrz- i zewnątrzkomórkowej.
Wapń bierze udział w wielu procesach niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Uczestniczy w regulacji układu hormonalnego, przewodnictwie nerwowo-mięśniowym oraz skurczu mięśni gładkich i poprzecznie prążkowanych. Odgrywa też ważną rolę w procesach krzepnięcia krwi oraz w utrzymaniu prawidłowej przepuszczalności błon komórkowych, co przekłada się na zachowanie homeostazy organizmu. Wapń jest zatem pierwiastkiem o szerokim spektrum działania, ale żadna z tych funkcji wapnia w organizmie nie wiąże się bezpośrednio z hamowaniem mechanizmów reakcji alergicznej. WAŻNE: nie posiada on właściwości przeciwhistaminowych ani immunomodulujących, które pozwalałyby mu realnie łagodzić objawy uczulenia.
Odpowiedź jest jednoznaczna: nie. Przeprowadzono badania weryfikujące wcześniejsze doniesienia. Obie grupy badanych - przyjmująca węglan wapnia i otrzymująca placebo - osiągnęły porównywalne rezultaty. Dolegliwości alergiczne cofały się w jednakowym tempie, niezależnie od zastosowanego preparatu.
U podłoża alergii leży nieprawidłowa reakcja układu odpornościowego, w której kluczową rolę odgrywają immunoglobuliny klasy E (IgE) oraz uwalniana przez komórki tuczne histamina. To właśnie histamina odpowiada za pojawienie się takich objawów jak świąd, pokrzywka, obrzęk błony śluzowej nosa czy zaczerwienienie. Histamina uwalniana jest przez komórki tuczne w wyniku kontaktu z alergenem. Wapń nie blokuje receptorów histaminowych H1 i nie wpływa na aktywność komórek tucznych. Z punktu widzenia EBM, podanie wapna w ostrym ataku alergii daje jedynie złudne poczucie bezpieczeństwa - działając na zasadzie placebo.
Objawy skórne, takie jak pokrzywka, świąd czy zaczerwienienie zmian skórnych, to jedne z najczęstszych powodów, dla których alergicy sięgają po tabletki z wapniem. Intuicyjnie wydaje się, że jeśli wapń uszczelnia naczynia krwionośne, powinien hamować obrzęk i wyciek płynu do tkanek towarzyszący alergiom skórnym.
Badania jednak tego nie potwierdzają. Nawet jeśli wapń wywiera pewien wpływ na szczelność naczyń krwionośnych, skala tego działania jest zbyt mała, by miało to jakiekolwiek znaczenie przy hamowaniu wysięku czy obrzęku towarzyszącego reakcji alergicznej. Podstawowym mediatorem pokrzywki i świądu pozostaje histamina - a to jej działanie wapń w żaden udowodniony sposób nie blokuje. Preparaty zawierające wapń nie zastępują leczenia o udowodnionej skuteczności, a mogą jedynie opóźnić jego wdrożenie.
W aptece dostępne są różne preparaty wapnia - w postaci tabletek klasycznych, tabletek musujących i syropu. Tabletki musujące i zwykłe tabletki są formą najczęściej wybieraną przez osoby dorosłe. Dla dzieci przeznaczony jest syrop z wapniem, który ze względu na przyjemny smak jest przez nie chętniej przyjmowany. Na rynku dostępne są też preparaty łączone, np. zawierające wapń wraz z cynkiem i rutyną.
Warto wiedzieć, że tabletki musujące z wapniem często zawierają duże ilości sodu i substancji pomocniczych, które (choć rzadko) same w sobie mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości. Niekontrolowane przyjmowanie takich preparatów jest zatem pozbawione sensu, szczególnie w kontekście walce z objawami alergii.
Zalecane spożycie wapnia zależy od wieku. Zgodnie z wytycznymi EFSA, dorośli powinni dostarczać organizmowi około 1000 mg wapnia na dobę. Kobiety po 50 roku życia i mężczyźni po 70 roku życia potrzebują nieco więcej (1200 mg wapnia na dobę) ze względu na zwiększone wydalanie i gorsze wchłanianie tego pierwiastka z wiekiem.
Zapotrzebowanie na wapń u dzieci rozkłada się następująco:
Wyższe zapotrzebowanie w tej ostatniej grupie wynika z intensywnego wzrostu układu kostnego. Dawkować wapń u dorosłych i dzieci należy zawsze zgodnie ze wskazaniami lekarza lub farmaceuty - nigdy wyłącznie w oparciu o przekonanie, że wapno pomaga na alergię.
Wapń pełni kluczową rolę w budowie i utrzymaniu mocnych kości i zębów, stanowiąc ich główny składnik mineralny. Ponadto uczestniczy w przewodzeniu impulsów nerwowych, skurczu mięśni (w tym serca) oraz krzepnięciu krwi.
Suplementacja wapnia ma uzasadnienie medyczne w ściśle określonych sytuacjach. Wskazania obejmują m.in. niedobór wapnia, osteoporozę i osteomalację u dorosłych, krzywicę u dzieci, okres intensywnego wzrastania, ciążę i karmienie piersią oraz rekonwalescencję po złamaniach kości. Nie jest to zatem suplement, po który sięga się "na wszelki wypadek”.
Niekontrolowana podaż wapnia nie jest obojętna dla organizmu. Nadmiar wapnia we krwi, czyli hiperkalcemia, może zaburzać pracę serca i nerek. U osób z predyspozycjami zwiększa ryzyko kamicy nerkowej. Wapń wchodzi też w interakcje z wieloma lekami - może upośledzać wchłanianie niektórych antybiotyków, leków stosowanych przy niedoczynności tarczycy i preparatów żelaza. Dlatego decyzję o suplementacji wapnia warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, a nie opierać wyłącznie na reklamie.
W łagodzeniu objawów alergii rekomendowane jest stosowanie leków przeciwhistaminowych. Mechanizm tych preparatów polega na blokowaniu receptorów H1 histaminy, co znosi jej działanie na organizm. Dzięki temu hamują one obrzęk, pokrzywkę, alergiczny nieżyt nosa i zapalenie spojówek.
Leki II generacji takie jak cetyryzyna, loratadyna, desloratadyna, feksofenadyna, lewocetyryzyna czy bilastyna działają selektywnie i wywołują znacznie mniej działań niepożądanych niż starsze preparaty I generacji. Są dostępne bez recepty w każdej aptece, w postaci tabletek na alergię, syropów przeciwalergicznych i kropli do oczu łagodzących objawy uczulenia. Feksofenadyna i bilastyna w najmniejszym stopniu przenikają przez barierę krew-mózg, nie powodując senności - co czyni je bezpiecznymi nawet dla kierowców. Więcej informacji zarówno o substancjach czynnych zawartych w lekach na alergię, jak i o ich postaciach farmaceutycznych, znajduje się w artykule Najlepsze leki na alergię - czyli jakie? Przewodnik po formułach, przeznaczeniu, właściwościach i substancjach czynnych zawartych w lekach na alergię.
W przypadkach, gdy leki przeciwhistaminowe okazują się niewystarczające, lekarz może zalecić glikokortykosteroidy lub immunoterapię alergenową, czyli odczulanie. Polega ono na stopniowym podawaniu kontrolowanych dawek alergenu i może prowadzić do długotrwałego złagodzenia, a nawet całkowitego ustąpienia objawów alergii.
Nieleczona alergia nie jest błahym problemem. Przewlekły stan zapalny może prowadzić do zapalenia zatok, częstszych infekcji dróg oddechowych, a nawet astmy oskrzelowej - co stanowi znacznie poważniejsze zagrożenie niż zwykły katar sienny czy świąd oczu. Jeśli objawy nawracają lub nasilają się, nie warto dłużej odkładać wizyty u specjalisty i ograniczać się do sięgania po preparaty wapnia.
Do alergologa warto zgłosić się szczególnie wtedy, gdy leki dostępne bez recepty nie przynoszą oczekiwanej ulgi, gdy objawy uczulenia pojawiają się przez cały rok lub gdy obok kataru i obrzęku błony śluzowej nosa i spojówek dołączają się dolegliwości ze strony układu oddechowego. Diagnostyka alergologiczna - testy skórne i badanie swoistych przeciwciał IgE we krwi, pozwala ustalić konkretny alergen i wdrożyć celowane leczenie alergii dopasowane do potrzeb pacjenta.
Wapno nie wykazuje udowodnionych właściwości przeciwhistaminowych, a badania jednoznacznie potwierdziły, że jego skuteczność w przypadku alergii jest identyczna jak placebo. Zamiast po tabletkę musującą z wapniem, warto sięgnąć po lek przeciwhistaminowy II generacji dostępny bez recepty w każdej aptece - to jedyne rozwiązanie o rzeczywiście udowodnionym działaniu.
Jeśli objawy uczulenia nawracają lub nasilają się mimo leczenia, nie zwlekaj z konsultacją u alergologa.
Wapno od wielu lat jest stosowane jako środek wspomagający łagodzenie objawów alergii, jednak jego skuteczność nie została potwierdzona w badaniach naukowych. Niektóre osoby deklarują zmniejszenie świądu skóry lub nasilenia wysypki po jego zastosowaniu, natomiast współczesne wytyczne medyczne - tak, jak zostało to opisane w tekście - nie uznają preparatów wapnia za podstawową metodę leczenia alergii. W przypadku objawów alergicznych skuteczność wykazują leki przeciwhistaminowe i unikanie kontaktu z alergenem. Wapno może być stosowane jako element wspierający, ale nie powinno zastępować leczenia zaleconego przez lekarza.
Na rynku dostępne są różne preparaty wapnia, najczęściej w postaci tabletek musujących lub syropów. Nie ma jednak dowodów, że konkretny rodzaj wapna działa skuteczniej na świąd skóry związany z alergią. Jeśli swędzenie ma podłoże alergiczne, ulgę przynoszą przede wszystkim leki przeciwhistaminowe oraz odpowiednia pielęgnacja skóry. Warto również zadbać o regularne nawilżanie naskórka, szczególnie jeśli świąd jest związany z suchością skóry. W przypadku utrzymujących się objawów najlepiej skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia przyczyny problemu.
Stosowanie preparatów zawierających wapń w ciąży powinno być zawsze zgodne z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Sam wapń jest ważnym składnikiem odżywczym dla kobiet ciężarnych, jednak nie każdy preparat będzie odpowiedni dla każdej pacjentki. Należy zwrócić uwagę na skład produktu, dawkowanie oraz ewentualne przeciwwskazania. Kobiety w ciąży powinny unikać samodzielnego stosowania leków i suplementów bez konsultacji ze specjalistą. Dzięki temu można ograniczyć ryzyko niepożądanych interakcji lub przyjmowania niepotrzebnie wysokich dawek składników mineralnych.
Preparaty wapnia są zazwyczaj dobrze tolerowane, jeśli są stosowane zgodnie z zaleceniami. U niektórych osób mogą jednak wystąpić dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak zaparcia, wzdęcia lub bóle brzucha. Długotrwałe przyjmowanie zbyt dużych dawek wapnia może prowadzić do podwyższenia jego stężenia we krwi (czyli opisanej wyżej hiperkalcemii). W skrajnych przypadkach może to zwiększać ryzyko kamicy nerkowej lub zaburzeń pracy nerek. Dlatego suplementację wapnia warto dostosować do rzeczywistych potrzeb organizmu.
W leczeniu objawów alergii leki przeciwhistaminowe, takie jak Zyrtec, są uznawane za skuteczne - w przeciwieństwie do preparatów wapnia. Działają one bezpośrednio na mechanizmy odpowiedzialne za rozwój objawów alergicznych, takich jak katar, kichanie, świąd czy łzawienie oczu. Wapno nie wykazuje takiego działania, a badania nie potwierdzają jego realnego wpływu na łagodzenie objawów alergii. Z tego względu osoby z nasilonymi symptomami uczulenia zwykle uzyskują większą ulgę po zastosowaniu leków przeciwhistaminowych. Wybór odpowiedniego preparatu powinien jednak uwzględniać rodzaj objawów oraz indywidualne zalecenia lekarza.
Przypisy
W swojej karierze naukowej zajmuje się przeciwzapalnym wpływem składników żywności w chorobach cywilizacyjnych, w tym w nowotworach. Absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Prywatnie miłośniczka ekologii, fotografii i dalekich podróży.
Zobacz wszystkie wpisy autora
Artykuły zamieszczone na blogu apteki internetowej Olmed nie stanowią porady medycznej,
ani opinii farmaceuty, lekarza lub dietetyka dostosowanej do indywidualnej sytuacji
pacjenta. Udostępnione informacje stanowią jedynie generalne zalecenia, które nie mogą
stanowić wyłącznej podstawy do stosowania określonej terapii, zmiany nawyków, dawkowania
produktów leczniczych, itp. Przed podjęciem jakichkolwiek działań mających wpływ na
życie, zdrowie lub samopoczucie należy skontaktować się z lekarzem lub innym
specjalistą, w celu otrzymania zindywidualizowanej porady.
Nigdy nie lecz się sam, korzystaj z opieki medycznej swojego lekarza i w przypadku
objawów choroby lub pogorszenia się Twojego stanu zdrowia skontaktuj się ze
specjalistą.
Właściciel serwisu aptekaolmed.pl nie ponosi odpowiedzialności związanej z
wykorzystaniem informacji zawartych w publikowanych za pośrednictwem Serwisu
artykułach.
Mogą Cię zainteresować