Publikowane artykuły mają charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Dowiedz się więcej...
Narząd słuchu składa się z trzech głównych części: ucha zewnętrznego, środkowego i wewnętrznego. Ucho zewnętrzne tworzą małżowina uszna oraz przewód słuchowy zewnętrzny, zakończony błoną bębenkową. Jego zadaniem jest odbieranie fal dźwiękowych i ochrona głębszych struktur przed uszkodzeniami mechanicznymi.
Ucho środkowe to jama bębenkowa z trzema kosteczkami słuchowymi (młoteczkiem, kowadełkiem i strzemiączkiem) oraz trąbka Eustachiusza, łącząca tę przestrzeń z gardłem. Trąbka słuchowa wyrównuje ciśnienie po obu stronach błony bębenkowej np. podczas przełykania czy ziewania.
Ucho wewnętrzne obejmuje błędnik kostny i błoniasty. Znajdują się w nim ślimak, odpowiedzialny za odbiór dźwięków, oraz przedsionek wraz z kanałami półkolistymi, które tworzą narząd równowagi.
Zapalenie ucha to stan zapalny wywołany najczęściej przez bakterie, rzadziej przez wirusy lub grzyby, obejmujący jedną lub kilka części narządu słuchu. W zależności od lokalizacji wyróżnia się zapalenie ucha zewnętrznego, środkowego i wewnętrznego.
Zapalenie ucha zewnętrznego rozwija się zwykle na skutek uszkodzenia naturalnej bariery ochronnej przewodu słuchowego np. podczas kąpieli w zanieczyszczonej wodzie, czyszczenia uszu patyczkami lub w przebiegu chorób skóry i cukrzycy. Najczęściej ma charakter bakteryjny, a do typowych objawów należą ból nasilający się przy ucisku na małżowinę uszną, wyciek wydzieliny oraz obrzęk i zwężenie przewodu słuchowego.
W obrębie ucha środkowego rozróżnia się kilka postaci choroby. Ostre zapalenie ucha środkowego ma nagły, gwałtowny przebieg i zwykle ustępuje po kilku dniach leczenia. Wysiękowe zapalenie ucha środkowego charakteryzuje się gromadzeniem płynu w jamie bębenkowej bez wyraźnych cech ostrej infekcji. Przewlekłe zapalenie ucha środkowego to nawracający lub długo utrzymujący się proces zapalny, któremu towarzyszy trwała perforacja błony bębenkowej. W jego obrębie wyróżnia się między innymi postać prostą, ziarninową oraz perlakową, związaną z obecnością nieprawidłowej masy nabłonkowej niszczącej okoliczne struktury kostne.
Zapalenie ucha wewnętrznego, czyli zapalenie błędnika, występuje najrzadziej i zwykle rozwija się jako powikłanie źle leczonego lub przewlekłego zapalenia ucha środkowego. Objawia się nagłymi, silnymi zawrotami głowy, zaburzeniami równowagi, nudnościami i wymiotami, a niekiedy także pogorszeniem słuchu.
Najczęstszym punktem wyjścia zapalenia ucha środkowego jest infekcja górnych dróg oddechowych - przeziębienie, zapalenie gardła lub zaostrzenie alergicznego nieżytu nosa. Drobnoustroje przemieszczają się wówczas z nosogardła przez trąbkę Eustachiusza do jamy bębenkowej.
Wśród bakterii najczęściej odpowiedzialnych za ostre zapalenie ucha środkowego wymienia się Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae oraz Moraxella catarrhalis. Zakażenie może mieć też etiologię wirusową lub mieszaną, a stan zapalny wywołany wirusem bywa dodatkowo powikłany nadkażeniem bakteryjnym.
Przewlekłe postacie choroby wiążą się przede wszystkim z długotrwałą dysfunkcją trąbki słuchowej. Do czynników sprzyjających rozwojowi choroby należą również refluks przełykowo-gardłowy oraz nieprawidłowości anatomiczne twarzoczaszki, w tym rozszczep podniebienia, który upośledza prawidłowe funkcjonowanie trąbki Eustachiusza.
U części osób rozwija się perlak - twór złożony ze złuszczonego nabłonka, bakterii i kryształów cholesterolu, który może wnikać do ucha środkowego przez ubytek błony bębenkowej i prowadzić do postępującego niszczenia otaczających struktur kostnych.
Do najczęstszych objawów zapalenia ucha środkowego należą ból ucha o różnym nasileniu, pogorszenie słuchu oraz uczucie pełności w uchu. Dolegliwości mają zwykle charakter jednostronny i pojawiają się nagle. Ból może promieniować do żuchwy lub okolicy za uchem, co bywa mylone z innymi schorzeniami.
Rzadziej występują szumy uszne, zawroty głowy i zaburzenia równowagi. Jeśli dojdzie do perforacji błony bębenkowej, z ucha może pojawić się wysięk o charakterze surowiczym lub ropnym, czemu towarzyszy zwykle złagodzenie bólu. Objawy, które wymagają pilnej konsultacji lekarskiej i mogą wskazywać na powikłania, są wysoka gorączka oraz porażenie nerwu twarzowego.
Zapalenie ucha zewnętrznego rozwija się najczęściej w wyniku uszkodzenia naturalnej bariery ochronnej przewodu słuchowego np. podczas kąpieli w zanieczyszczonej wodzie, czyszczenia uszu patyczkami lub w przebiegu chorób skóry i cukrzycy. Do najczęstszych patogenów należą Pseudomonas aeruginosa oraz Staphylococcus aureus.
Zapalenie ucha zewnętrznego objawia się bólem nasilającym się przy żuciu i ucisku na małżowinę uszną, wyciekiem wydzieliny z ucha, świądem oraz obrzękiem przewodu słuchowego zewnętrznego. W leczeniu stosuje się głównie miejscowe preparaty przeciwzapalne i antybiotyki w postaci kropli.
Ostre zapalenie ucha środkowego to gwałtowny, ropny proces infekcyjny obejmujący jamę bębenkową. Występuje znacznie częściej u dzieci niż u dorosłych i zwykle towarzyszą mu objawy ogólne, takie jak gorączka i pogorszenie samopoczucia.
Rozpoznanie stawiane jest na podstawie wywiadu oraz badania otoskopowego, w którym widoczne jest zaczerwienienie, uwypuklenie i zmniejszona ruchomość błony bębenkowej. Właściwie leczone ostre zapalenie ucha środkowego zwykle ustępuje bez trwałych następstw w ciągu od kilku do kilkunastu dni.
Wysiękowe zapalenie ucha polega na gromadzeniu się jałowego płynu w jamie bębenkowej przy zachowanej, nieuszkodzonej błonie bębenkowej. Dochodzi do niego najczęściej w następstwie wcześniejszego ostrego zapalenia ucha lub przy przewlekłej dysfunkcji trąbki słuchowej np. związanej z przerostem migdałka gardłowego.
Głównym objawem jest stopniowo narastający niedosłuch przewodzeniowy, zwykle bez towarzyszącego bólu czy gorączki. Schorzenie dotyczy przede wszystkim dzieci do 10 roku życia i w wielu przypadkach ustępuje samoistnie, choć wymaga regularnej kontroli laryngologicznej ze względu na ryzyko trwałego upośledzenia słuchu.
Zapalenie ucha wewnętrznego, czyli zapalenie błędnika, jest najrzadszą, ale zarazem najpoważniejszą postacią choroby. Najczęściej rozwija się jako powikłanie źle leczonego lub przewlekłego zapalenia ucha środkowego, zwłaszcza w przebiegu perlaka.
Objawy pojawiają się nagle i obejmują silne zawroty głowy, zaburzenia równowagi, nudności, wymioty oraz oczopląs. Może towarzyszyć im pogorszenie słuchu, a w cięższych przypadkach porażenie nerwu twarzowego. Ze względu na ryzyko poważnych powikłań stan ten wymaga pilnej diagnostyki i leczenia szpitalnego.
Ostre zapalenie ucha środkowego dotyka przynajmniej raz niemal każde dziecko poniżej 7 roku życia i jest jedną z najczęstszych przyczyn przepisywania antybiotyków w pediatrii. Odpowiadają za to odmienności anatomiczne - trąbka słuchowa u małych dzieci jest krótsza, szersza i ułożona bardziej poziomo, co ułatwia przenikanie drobnoustrojów z nosogardła.
Dodatkowymi czynnikami ryzyka są niedojrzały układ odpornościowy, przerost trzeciego migdałka, uczęszczanie do żłobka lub przedszkola, alergie oraz narażenie na dym tytoniowy. U małych dzieci objawy ogólne takie jak gorączka, niepokój, brak apetytu czy wymioty, bywają nasilone bardziej niż sam ból ucha, który w około połowie przypadków może w ogóle nie występować.
Przeczytaj również: Wysoka gorączka u niemowlaka i dziecka - co warto wiedzieć w przypadku gorączki u niemowląt? Jak zbijać gorączkę u dzieci i co zrobić, gdy nie da się jej zbić u małego dziecka?
Przy pojawieniu się bólu ucha, wycieku z ucha lub nagłego pogorszenia słuchu warto zgłosić się do lekarza rodzinnego lub pediatry. W razie wątpliwości diagnostycznych, trudności w leczeniu lub podejrzenia powikłań konieczna jest konsultacja otolaryngologiczna.
Do lekarza należy zgłosić się pilnie, jeśli oprócz bólu ucha pojawia się wysoka gorączka, silny ból zlokalizowany za uchem, obrzęk okolicy usznej, zaburzenia równowagi lub osłabienie mięśni twarzy.
Rozpoznanie stawiane jest na podstawie wywiadu oraz badania przedmiotowego, w tym otoskopii, a często również pneumootoskopii czy mikrootoskopii, które pozwalają ocenić ruchomość i wygląd błony bębenkowej. Pomocna bywa również tympanometria oraz badanie słuchu - szeptem lub audiometryczne.
W nawracających lub powikłanych przypadkach lekarz może zlecić także badanie obrazowe np. tomografię komputerową.
Sposób leczenia zależy od rodzaju i nasilenia zapalenia ucha. W wielu przypadkach, zwłaszcza u dzieci z łagodnym przebiegiem, lekarze stosują strategię czujnej obserwacji, ograniczając się do leczenia objawowego przeciwbólowego i przeciwgorączkowego.
Gdy objawy nie ustępują samoistnie lub od początku mają cięższy przebieg, wdrażane są antybiotyki na zapalenie ucha - podawane doustnie, a w niektórych sytuacjach dodatkowo miejscowo w postaci kropli do stosowania miejscowego. Poprawa powinna nastąpić zwykle w ciągu 48-72 godzin od rozpoczęcia terapii.
W przypadkach z utrzymującym się wysiękiem lub nawracającymi infekcjami lekarz może rozważyć leczenie zabiegowe - nacięcie błony bębenkowej z założeniem drenu wentylacyjnego, umożliwiającego odpływ zalegającego płynu. U dzieci z przerośniętym migdałkiem gardłowym lekarz może zalecić jego usunięcie. Osoby z otworem w błonie bębenkowej powinny dodatkowo chronić ucho przed dostawaniem się do niego wody podczas kąpieli.
Preparaty wspomagające łagodzenie objawów i leczenie infekcji dostępne są w Aptece Olmed - w osobnej podkategorii: Preparaty na zapalenie ucha w kroplach i sprayu, dla dzieci i dorosłych
Zapalenie ucha, zwłaszcza nieleczone lub leczone niewłaściwie, może prowadzić do poważnych powikłań. Do najczęstszych należą nawracające epizody ostrego zapalenia ucha środkowego oraz przewlekła perforacja błony bębenkowej.
Możliwe jest również utrzymujące się upośledzenie lub trwała utrata słuchu, szczególnie przy długotrwałym wysięku lub uszkodzeniu kosteczek słuchowych. Rzadsze, ale poważne powikłania obejmują m.in. zapalenie wyrostka sutkowatego, zapalenie błędnika, porażenie nerwu twarzowego oraz (w skrajnych przypadkach) zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
Zapobieganie nawrotom zapalenia ucha opiera się przede wszystkim na ograniczaniu ryzyka infekcji górnych dróg oddechowych, które stanowią najczęstszy punkt wyjścia choroby. Warto również pamiętać o kilku prostych nawykach higienicznych m.in:
Ostre zapalenie ucha środkowego przy właściwym leczeniu ustępuje zwykle w ciągu tygodnia. Nieleczone lub źle leczone może przejść w postać przewlekłą, trwającą sześć tygodni lub dłużej.
Samodzielne odróżnienie etiologii wirusowej od bakteryjnej na podstawie objawów jest trudne, dlatego ostateczne rozpoznanie stawia lekarz na podstawie badania otoskopowego i obserwacji przebiegu choroby. Zakażenie bakteryjne częściej objawia się z ropnym wyciekiem i silniejszymi objawami ogólnymi.
Choroba zwykle zaczyna się od niedrożności trąbki słuchowej i uczucia pełności w uchu, następnie pojawia się narastający ból i wysięk zapalny, a w części przypadków dochodzi do perforacji błony bębenkowej z odpływem wydzieliny i ustąpieniem bólu.
Nie należy samodzielnie czyścić ucha patyczkami ani wkładać do niego innych przedmiotów, dopuszczać do zalania ucha wodą, a także przerywać przepisanej antybiotykoterapii przed zalecanym terminem.
Zwykłe wyjście na spacer nie jest przeciwwskazane, jednak warto unikać silnego wiatru, chłodu oraz basenów i kąpieli, które mogą pogorszyć stan zapalny lub utrudnić gojenie.
Pilnej pomocy szpitalnej wymagają sytuacje z wysoką gorączką, silnym bólem za uchem, obrzękiem okolicy usznej, porażeniem nerwu twarzowego, nasilonymi zawrotami głowy lub objawami sugerującymi zajęcie ośrodkowego układu nerwowego.
Stan zapalny ucha to częsta dolegliwość, szczególnie w sezonie jesienno-zimowym. Najczęściej spowodowane jest infekcją górnych dróg oddechowych, która rozprzestrzenia się z nosogardła przez trąbkę Eustachiusza do jamy bębenkowej. Aby zapobiegać infekcjom ucha warto dbać o odporność, szybkie i pełne leczenie infekcji górnych dróg oddechowych, dbanie o higienę nosa i uszu oraz ochrona przed wodą, zimnem i dymem tytoniowym.
Źródła:
W swojej karierze naukowej zajmuje się przeciwzapalnym wpływem składników żywności w chorobach cywilizacyjnych, w tym w nowotworach. Absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Prywatnie miłośniczka ekologii, fotografii i dalekich podróży.
Zobacz wszystkie wpisy autora
Artykuły zamieszczone na blogu apteki internetowej Olmed nie stanowią porady medycznej,
ani opinii farmaceuty, lekarza lub dietetyka dostosowanej do indywidualnej sytuacji
pacjenta. Udostępnione informacje stanowią jedynie generalne zalecenia, które nie mogą
stanowić wyłącznej podstawy do stosowania określonej terapii, zmiany nawyków, dawkowania
produktów leczniczych, itp. Przed podjęciem jakichkolwiek działań mających wpływ na
życie, zdrowie lub samopoczucie należy skontaktować się z lekarzem lub innym
specjalistą, w celu otrzymania zindywidualizowanej porady.
Nigdy nie lecz się sam, korzystaj z opieki medycznej swojego lekarza i w przypadku
objawów choroby lub pogorszenia się Twojego stanu zdrowia skontaktuj się ze
specjalistą.
Właściciel serwisu aptekaolmed.pl nie ponosi odpowiedzialności związanej z
wykorzystaniem informacji zawartych w publikowanych za pośrednictwem Serwisu
artykułach.
Mogą Cię zainteresować