Publikowane artykuły mają charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Dowiedz się więcej...
Wesz ludzka (Pediculus humanus) to zewnętrzny pasożyt żywiący się ludzką krwią. Wymieniony gatunek to wsza głowowa, która najczęściej bytuje w okolicy karku lub za uszami (część potyliczna) i jest najbardziej powszechna w Polsce. Dużo rzadziej spotykana jest wesz łonowa (Phthirius pubis) oraz wesz odzieżowa (Pediculus humanus humanus), ale wszystkie gatunki są ściśle związane ze swoim żywicielem i występują wszędzie tam gdzie jest człowiek. Zarażenie wszami czyli wszawica to choroba błędnie kojarzona z osobami niedbającymi o higienę, osobami bezdomnymi czy brudem. Wszy atakują wszystkich o ile tylko się nadarzy ku temu okazja.
Wszawica to pasożytnicza choroba skóry wywoływana przez stawonogi - wszy ludzkie, która szczególnie często dotyka dzieci w wieku przedszkolnym oraz dzieci i młodzież w wieku szkolnym. Wyróżniamy trzy rodzaje wszawicy: wszawicę głowową (najczęstsza postać), wszawicę łonową przenoszoną drogą kontaktów seksualnych oraz wszawicę odzieżową występującą u osób skrajnie zaniedbujących higienę osobistą. Charakterystycznym sygnałem wskazującym na obecność wszawicy jest intensywne swędzenie skóry oraz widoczne gnidy przytwierdzone do nasady włosa. Wbrew powszechnym przekonaniom, wszawica nie jest związana z brakiem higieny osobistej - zarażeniu się wszawicą sprzyjają duże skupiska ludzi, dlatego choroba szybko rozprzestrzenia się wśród dzieci w przedszkolach i szkołach poprzez bliski kontakt. Należy bezwzględnie leczyć nie tylko samego pacjenta, ale również osoby z najbliższego otoczenia, aby zapobiec reinfekcji. Niestety, stygmatyzacja pacjentów ze zdiagnozowaną wszawicą wciąż stanowi problem społeczny, co może samo w sobie przedłużać i utrudniać leczenie poprzez opóźnianie zgłaszania się po pomoc.
Wszawicy nie trzeba zgłaszać do powiatowej stacji sanitarno-epidemiologicznej.
Wesz to kosmopolityczny pasożyt najszybciej rozprzestrzeniający się w dużych skupiskach ludzi. W odróżnieniu od pcheł wszy nie potrafią skakać więc do zarażenia wszami konieczny jest bezpośredni kontakt z osobą chorą na wszawicę lub jej rzeczami osobistymi. Do miejsc wysokiego ryzyka zalicza się środki transportu miejskiego, przedszkola, szkoły, place i sale zabaw dla dzieci oraz wszędzie tam gdzie jest tłoczno. Ale zarazić można się również poprzez wspólne używanie ozdób i przyborów do włosów, ręczników, pościeli, nakryć głowy. Wiek i higiena nie mają tu większego znaczenia choć wszawica głowowa to problem głównie dzieci w wieku 3-15 lat.
Najczęstszy objaw zarażenia wszami to swędzenie skóry głowy. Jest to bardzo dokuczliwy świąd prowadzący do ciągłego drapania, co w konsekwencji może skutkować podrażnieniem skóry i zakażeniem bakteryjnym i liszajem, dlatego bardzo ważne jest aby jak najwcześniej rozpocząć leczenie wszawicy. Co powoduje swędzenie? Wszy posiadają kłująco-ssący aparat gębowy, którym wkłuwają się w skórę i ssąc krew jednocześnie wpuszczają toksynę, która może wywoływać świąd. Z miejscu ukąszenia wszy może pojawić się pokrzywka, grudki obrzękowe oraz może sączyć się płyn surowiczy, który skleja włosy i może doprowadzić do powstania kołtuna. Inne objawy wszawicy to powiększenie węzłów chłonnych, wyprysk i rumień w okolicy karku i szyi. Ponadto można zaobserwować obecność wszy w trzech stadiach rozwoju: gnidy czyli szklisto-perłowe jaja wszy mocno przytwierdzone do włosów, niewielkie i półprzezroczyste larwy oraz osobniki dorosłe osiągające od 0,35 do 6 mm długości.
Dorosła wesz dziennie składa 7-10 jaj, z których po 6 dniach wylęgają się larwy. Wesz żyje 9-30 dni, wiec łatwo obliczyć jakie spustoszenie na głowie chorego może spowodować zaledwie 2 tygodnie choroby. Niegdyś w szkołach przeprowadzano kontrolne badanie czystości głowy przez higienistki i pielęgniarki szkolne co pozwalało szybko wykryć ognisko zarażenia i zapobiec rozprzestrzenianiu się wesz. Aktualnie obowiązek ten ciąży jedynie na rodzicach.
Leczenie wszawicy można przeprowadzić samodzielnie kupując odpowiedni preparat w aptece lub pod kontrolą lekarza rodzinnego. Ze względu na łatwość przenoszenia wszy zaleca się objęcie leczeniem całą rodzinę oraz osoby z najbliższego otoczenia, które również mogły zostać zarażone wszami. Jak leczyć wszawicę? Leki na wszawice to preparaty do stosowania zewnętrznego: szampony, płyny, pianki i spraye.
Najczęściej stosowane substancje czynne to permetryna, dimetikon, cyklometikon, mieszanina nalewek wyciągów roślinnych z kwasem octowym oraz olejki eteryczne. Często do opakowania np. szamponu na wszawicę dołączony jest specjalny grzebień o gęstych ząbkach ułatwiający wyczesywanie martwych pasożytów i gnid. Wybierając preparat na wszy należy zwrócić uwagę na kilka ważnych rzeczy:
Apteczne preparaty na wszawicę:
Szampony na wszy:
Stosowanie preparatów ochronnych, czyli odstraszających wszy to jedna kwestia ale ważne jest również zabezpieczenie naszego otoczenia. Warto ubrania, bieliznę pościelową wyprać w wysokiej temperaturze (min. 60 stopni Celsjusza) oraz dokładnie wyprasować. Ponadto należy porządnie odkurzyć łóżka i dywany, gdyż wszy poza ciałem żywiciela potrafią przeżyć nawet 2 tygodnie. Działania profilaktyczne (zapobieganie wszawicy) to również regularna kontrola stanu czystości skóry głowy, szczególnie przy okazji wyjazdów wakacyjnych i kolonii oraz unikanie bliskiego kontaktu z osobami zainfekowanymi. Poszukujesz skutecznych preparatów na walkę z wszawicą? Wejdź tutaj: Preparaty na wszawicę
MIT: Wszawica jest wynikiem braku higieny.
FAKT: Wszawica przenosi się przez bliski kontakt z osobą zarażoną oraz przez używanie wspólnych przedmiotów takich jak szczotki, grzebienie, czapki czy gumki do włosów - niezależnie od poziomu czystości.
MIT: Częste mycie włosów chroni przed wszawicą.
FAKT: Częstotliwość mycia włosów nie ma wpływu na ryzyko zakażenia. Wszy żywią się krwią, a nie brudem.
Jak skutecznie zapobiegać wszawicy?
Najskuteczniejsze działania mające na celu zapobieganie wszawicy to:
Ważne: Intensywne drapanie skóry głowy może prowadzić do uszkodzenia skóry i powstania przeczosów (linijnych nadżerek). W przypadku leczenia wszawicy kurację należy powtórzyć po 7- 10 dniach, a regularną kontrolę włosów kontynuować przez kolejne 2-3 tygodnie po zakończeniu terapii.
Wszawica najczęściej objawia się silnym swędzeniem skóry głowy. Świąd jest wynikiem reakcji organizmu na ślinę pasożyta, którym jest wesz głowowa. Na skórze mogą pojawiać się drobne zaczerwienienia, podrażnienia oraz ślady po drapaniu. Czasami widoczne są również gnidy, czyli jajeczka wszy przyczepione do włosów blisko skóry głowy.
Wszawica pojawia się w wyniku bezpośredniego kontaktu z osobą zakażoną pasożytami. Wesz głowowa przenosi się głównie podczas stykania się głowami, co często zdarza się wśród dzieci w przedszkolach i szkołach. Pasożyty mogą także przenosić się przez wspólne używanie czapek, szczotek do włosów lub gumek. Warto jednak pamiętać, że wszy nie potrafią skakać ani latać – przemieszczają się jedynie poprzez pełzanie.
Powszechnym mitem jest przekonanie, że wszawica wynika z braku higieny. W rzeczywistości wszawica może wystąpić zarówno u osób bardzo dbających o czystość, jak i u tych, które mają z nią problemy. Pasożyty nie wybierają gospodarza na podstawie poziomu higieny, lecz możliwości kontaktu z inną osobą. Dlatego wszawica często pojawia się w skupiskach ludzi, zwłaszcza wśród dzieci.
Najczęstszym sygnałem jest uporczywe swędzenie skóry głowy, szczególnie w okolicy karku i za uszami. Przy dokładnym obejrzeniu włosów można zauważyć małe białawe jajeczka przyklejone do włosów – są to gnidy składane przez wesz głowową. Czasami można także dostrzec dorosłe pasożyty poruszające się między włosami. W niektórych przypadkach na skórze pojawiają się drobne ranki spowodowane drapaniem.
Leczenie wszawicy zwykle trwa od kilku dni do około dwóch tygodni. Po zastosowaniu odpowiedniego preparatu większość pasożytów ginie w ciągu pierwszego dnia. Jednak po około 7-10 dniach często konieczne jest powtórzenie kuracji, aby zniszczyć wszy wyklute z jaj. Dodatkowo należy dokładnie wyczesywać włosy specjalnym grzebieniem, aby usunąć gnidy.
Jeśli wszawica nie jest leczona, może utrzymywać się przez wiele tygodni, a nawet miesięcy. Wesz głowowa stale się rozmnaża, składając nowe jajeczka na włosach. Z czasem liczba pasożytów może się zwiększać, powodując coraz większy dyskomfort. Dlatego ważne jest szybkie rozpoczęcie leczenia po zauważeniu pierwszych objawów.
Do zwalczania wszawicy stosuje się specjalne preparaty przeciwpasożytnicze dostępne w aptekach. Część z nich zawiera substancje takie jak permetryna, które działają bezpośrednio na układ nerwowy pasożytów. Inne środki działają mechanicznie, pokrywając wszy warstwą utrudniającą im oddychanie. Ważnym elementem leczenia jest także dokładne wyczesywanie włosów, aby usunąć gnidy.
Wesz głowowa poza skórą człowieka nie jest w stanie długo przeżyć. Zazwyczaj ginie w ciągu 24-48 godzin, ponieważ potrzebuje krwi do odżywiania się. Na pościeli czy ubraniach może więc przetrwać tylko krótki czas. Mimo to zaleca się wypranie tekstyliów w wysokiej temperaturze, aby zapobiec ponownemu zakażeniu.
Nieleczona wszawica może prowadzić do nasilonego świądu i uszkodzeń skóry głowy. Ciągłe drapanie zwiększa ryzyko wtórnych zakażeń bakteryjnych. U niektórych osób mogą pojawić się także stany zapalne skóry oraz powiększenie węzłów chłonnych. Długotrwała obecność pasożytów może również powodować znaczny dyskomfort psychiczny.
Po wykryciu wszawicy warto dokładnie wyprać pościel, ręczniki i czapki w temperaturze co najmniej 60°C. Należy również umyć szczotki i grzebienie w gorącej wodzie lub je zdezynfekować. Przedmioty, których nie można wyprać, można zamknąć w szczelnym worku na kilka dni, aby pasożyty obumarły. Dodatkowo dobrze jest odkurzyć kanapy, fotele oraz dywany, aby usunąć ewentualne włosy z gnidami.
Aleksandra ukończyła Uniwersytet Medyczny w Łodzi na kierunku farmacji - od najmłodszych lat interesowała się szeroko pojętą profilaktyką zdrowotną co zaowocowało wyborem i ukończeniem studiów na kierunku farmacji na Uniwersytecie Medycznym w Łodzi. Prywatnie pasjonuje się motoryzacją i piłką nożną, w wolnej chwili sięga po dobrą książkę historyczną.
Zobacz wszystkie wpisy autora
Artykuły zamieszczone na blogu apteki internetowej Olmed nie stanowią porady medycznej,
ani opinii farmaceuty, lekarza lub dietetyka dostosowanej do indywidualnej sytuacji
pacjenta. Udostępnione informacje stanowią jedynie generalne zalecenia, które nie mogą
stanowić wyłącznej podstawy do stosowania określonej terapii, zmiany nawyków, dawkowania
produktów leczniczych, itp. Przed podjęciem jakichkolwiek działań mających wpływ na
życie, zdrowie lub samopoczucie należy skontaktować się z lekarzem lub innym
specjalistą, w celu otrzymania zindywidualizowanej porady.
Nigdy nie lecz się sam, korzystaj z opieki medycznej swojego lekarza i w przypadku
objawów choroby lub pogorszenia się Twojego stanu zdrowia skontaktuj się ze
specjalistą.
Właściciel serwisu aptekaolmed.pl nie ponosi odpowiedzialności związanej z
wykorzystaniem informacji zawartych w publikowanych za pośrednictwem Serwisu
artykułach.
Mogą Cię zainteresować