SOLCOSERYL Pasta stosowania w jamie ustnej, 5g

Solcoseryl, (2,125 mg + 10 mg)/g, pasta do stosowania w jamie ustnej. 

Wskazania do stosowania: 
Bolesne oraz zapalne schorzenia błony śluzowej jamy ustnej, dziąseł i warg: afty, ragady (rozpadliny), opryszczka wargowa, zapalenie dziąseł, zapalenie tkanki przyzębia, zapalenie jamy ustnej.
Bóle uciskowe spowodowane przez protezy dentystyczne.
Bóle występujące w trakcie wyrzynania się zębów mądrości.
Jako opatrunek po takich zabiegach, jak nałożenie koronki, łyżeczkowanie i usunięcie zęba oraz po założeniu protez bezpośrednich.

Dawkowanie i sposób podawania:
Pasek pasty o długości ok. 0,5 cm należy nakładać cienką warstwą na zmienione chorobowo miejsce od 3 do 5 razy na dobę.
Produkt należy stosować aż do ustąpienia objawów. Szczególnie korzystne jest stosowanie produktu przed snem.
Pasty nie należy wcierać ani rozcierać. Aby dobrze przylegała, należy ją nakładać suchym palcem, a miejsce, na które ma być podana należy wcześniej wysuszyć. Produkt tworzy błonę ochronną, która długo przylega do błony śluzowej jamy ustnej chroniąc ją przed podrażnieniem w trakcie spożywania pokarmów. 

Skład:
1 g pasty do stosowania w jamie ustnej zawiera 2,125 mg bezbiałkowego dializatu z krwi cieląt i 10 mg polidokanolu.
Sustancje pomocnicze o znanym działaniu: metylu parahydroksybenzoesan 1,8 mg/g, propylu parahydroksybenzoesan 0,2 mg/g. 
Substancje pomocnicze: Metylu parahydroksybenzoesan, Propylu parahydroksybenzoesan, Karmeloza sodowa, Mentol, Olejek mięty pieprzowej, Żelatyna, Pektyna, Polietylen, Parafina ciekła

Przeciwwskazania:
Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Działania niepożądane:
Działania niepożądane wymienione są poniżej zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania MedDRA. Częstości występowania są określone następująco:
bardzo często (występują częściej niż u 1 na 10 pacjentów)
często (występują u 1 do 10 na 100 pacjentów)
niezbyt często (występują u 1 do 10 na 1000 pacjentów)
rzadko (występują u 1 do 10 na 10 000 pacjentów)
bardzo rzadko (występują rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów)
częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)