Publikowane artykuły mają charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Dowiedz się więcej...
Licówki od lat należą do najpopularniejszych zabiegów w stomatologii estetycznej, które pozwalają szybko i skutecznie poprawić wygląd uzębienia. To cienkie nakładki mocowane do przedniej powierzchni zębów - bez rozległej ingerencji w naturalne tkanki. Pacjenci decydują się na nie najczęściej z powodu przebarwień, ukruszeń, nieprawidłowego kształtu zębów lub diastemy. W tym artykule wyjaśniamy, czym są licówki, jakie są ich rodzaje, kiedy warto je założyć i kiedy stanowią przeciwwskazanie do leczenia.
Licówki to specjalistyczne, cienkie nakładki mocowane do przedniej powierzchni zębów - tej najbardziej widocznej podczas uśmiechu. Ich grubość wynosi od 0,2 do maksymalnie 1 mm. Kształt, kolor i proporcje każdej licówki dobiera się osobno, zawsze z myślą o konkretnym zębie i reszcie uzębienia pacjenta. Po trwałym przyklejeniu nakładka zlewa się z zębem, a jej wygląd trudno odróżnić od prawdziwego szkliwa.
Licówki mogą być zakładane jako pojedyncze nakładki lub obejmować kilka zębów jednocześnie - zazwyczaj tych najbardziej widocznych w przednim odcinku łuku zębowego. Stanowią jedno z podstawowych rozwiązań w stomatologii estetycznej, które umożliwia spektakularną metamorfozę uśmiechu przy stosunkowo niewielkiej ingerencji w zdrowe tkanki i krótkim czasie leczenia.
Licówki na zęby stosuje się przede wszystkim wtedy, gdy problem dotyczy estetyki, a stan zdrowotny uzębienia pozwala na mało inwazyjne leczenie.
Wskazaniem do ich zastosowania są najczęściej:
Gdy problemem jest wyłącznie kolor uzębienia, dentysta może najpierw zaproponować wybielanie jako mniej inwazyjną alternatywę. Natomiast gdy celem jest jednoczesna poprawa kształtu, koloru i proporcji zębów, licówki dają efekty estetyczne trudne do osiągnięcia innymi metodami. O tym, czy licówki są dobrym rozwiązaniem, zawsze decyduje stomatolog po dokładnym badaniu jamy ustnej i ocenie stanu zębów i dziąseł.
W stomatologii estetycznej stosuje się kilka rodzajów licówek, różniących się materiałem, trwałością, estetyką, ceną i zakresem ingerencji w naturalne zęby. Podstawowy podział obejmuje licówki porcelanowe (pełnoceramiczne), licówki E-max (nowoczesny rodzaj licówek ceramicznych wykonywanych z ceramiki litowo-krzemianowej), licówki kompozytowe oraz licówki akrylowe. Każde z tych rozwiązań ma swoje wskazania, zalety i ograniczenia, a dobór konkretnego materiału zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz stanu jego uzębienia.
Licówki ceramiczne, zwane też porcelanowymi to najchętniej wybierane rozwiązanie dla pacjentów oczekujących trwałego i naturalnego efektu. Powstają indywidualnie w laboratorium protetycznym na podstawie wycisków lub skanów uzębienia. W większości przypadków wymagają delikatnego opracowania szkliwa w zakresie około 0,5 mm.
Materiał ceramiczny stosowany w nowoczesnej protetyce charakteryzuje się bardzo wysoką twardością, odpornością na ścieranie, a sposób odbijania przez niego światła jest zbliżony do naturalnego szkliwa. Ceramika jest też odporna na przebarwienia - co oznacza, że kawa, herbata czy czerwone wino nie zmienią koloru licówek z upływem czasu. Przy zachowaniu odpowiedniej higieny jamy ustnej i regularnych kontrolach licówki porcelanowe mogą służyć nawet 10-15 lat, a nierzadko dłużej.
Nowoczesnym wariantem licówek ceramicznych są licówki E-max, wykonywane z ceramiki litowo-krzemianowej. Dzięki wyjątkowo wysokiej przezierności materiału doskonale imitują naturalne szkliwo i oddają jego sposób załamywania światła. Wysoka wytrzymałość mechaniczna tego materiału pozwala na wykonanie licówek znacznie cieńszych niż tradycyjna porcelana, co bezpośrednio przekłada się na mniejszą ingerencję w szkliwo podczas preparacji.
Licówki kompozytowe to rozwiązanie wykonywane z materiału kompozytowego - zbliżonego do tego, który stosuje się przy plombowaniu zębów. Potocznie licówki kompozytowe bywają nazywane bondingiem - warto jednak wiedzieć, że bonding to ogólna nazwa techniki nakładania kompozytu na zęby, a licówki są tylko jednym z jej zastosowań.
Ich największą zaletą jest brak konieczności szlifowania zębów lub minimalna ingerencja w szkliwo. Zabieg bardzo często może być wykonany podczas jednej wizyty, ponieważ stomatolog modeluje materiał bezpośrednio na zębach pacjenta w gabinecie. Z tego powodu licówki kompozytowe wybierają szczególnie chętnie osoby, którym zależy na szybkiej poprawie kształtu zębów, zamknięciu drobnych przestrzeni lub estetycznej odbudowie ukruszeń.
Wadą tego rozwiązania jest niższa trwałość w porównaniu z ceramiką - materiał kompozytowy wytrzymuje zazwyczaj 3-5 lat. Podatny jest też na stopniowe zmiany wyglądu: traci połysk, ściera się i nasiąka barwnikami zawartymi w kawie, herbacie czy dymie papierosowym. Po kilku latach użytkowania wymagają zazwyczaj odświeżenia lub korekty.
Licówki akrylowe to najprostszy i zarazem najmniej trwały rodzaj licówek, wykonywanych z masy akrylowej. Stosuje się je przede wszystkim jako rozwiązanie tymczasowe - najczęściej w okresie oczekiwania na docelowe uzupełnienie protetyczne wykonane z ceramiki. Licówki tymczasowe pełnią wówczas funkcję ochronną: zabezpieczają oszlifowane powierzchnie zębów przed nadwrażliwością, temperaturą i uszkodzeniami mechanicznymi, a jednocześnie pozwalają pacjentowi normalnie funkcjonować i uśmiechać się do czasu wykonania finalnej pracy w laboratorium.
Są mniej odporne na ścieranie i przebarwienia niż ceramika czy materiał kompozytowy, dlatego nie stosuje się ich jako docelowego rozwiązania estetycznego.
To jedno z najczęstszych pytań pacjentów rozważających ten zabieg, a odpowiedź nie jest jednoznaczna - zależy od rodzaju wybranych licówek i indywidualnej sytuacji klinicznej.
Klasyczne licówki porcelanowe najczęściej wymagają delikatnego opracowania szkliwa w zakresie 0,3-0,7 mm. Szlifowanie zębów ma na celu wykonanie miejsca dla nakładki, tak aby po zamocowaniu nie sprawiała wrażenia zbytniego pogrubienia i wyglądała naturalnie. Ze względu na możliwy dyskomfort zabieg przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym.
Licówki kompozytowe najczęściej nie wymagają szlifowania wcale lub ingerencja ogranicza się do minimalnego zmatowienia powierzchni zęba. Z kolei nowoczesne, ultracienkie licówki E-max - dzięki wyjątkowej wytrzymałości ceramiki litowo-krzemianowej - mogą być zakładane bez opracowania szkliwa lub przy jego minimalnej redukcji, wynoszącej zaledwie 0,1-0,3 mm. W niektórych przypadkach preparacja nie jest konieczna w ogóle. Ostateczną decyzję zawsze podejmuje stomatolog po dokładnej ocenie uzębienia i zgryzu pacjenta.
Założenie licówek wymaga od jednej do kilku wizyt, w zależności od wybranego materiału i zakresu leczenia. Licówki kompozytowe można często wykonać podczas jednej wizyty, natomiast licówki ceramiczne wymagają zazwyczaj 2-3 wizyt.
Cały proces przebiega etapami:
Na etapie przymiarki pacjent może jeszcze zgłaszać uwagi dotyczące koloru czy kształtu, zanim praca zostanie ostatecznie zatwierdzona i przyklejona.
Licówki są skutecznym narzędziem poprawy estetyki uśmiechu, ale nie w każdym przypadku można je założyć. Stomatolog może odradzić lub odroczyć leczenie w następujących sytuacjach:
Warunkiem koniecznym do założenia licówek jest przeprowadzenie higienizacji - usunięcia kamienia i osadów - która poprawia stan dziąseł i ułatwia precyzyjne przyklejenie nakładek do czystej powierzchni zębów.
Higiena licówek niczym nie różni się od pielęgnacji naturalnych zębów. Jamę ustną należy szczotkować co najmniej dwa razy dziennie, regularnie czyścić przestrzenie międzyzębowe za pomocą nici dentystycznej i stosować płyny do płukania ust. Kontrole u stomatologa co 6-12 miesięcy pozwalają ocenić stan licówek, dziąseł i szczelność cementu adhezyjnego.
Trwałość licówek zależy przede wszystkim od użytego materiału i codziennych nawyków pacjenta. Licówki kompozytowe służą zazwyczaj 3-5 lat, natomiast licówki ceramiczne i porcelanowe - od 10 do 15 lat lub dłużej przy zachowaniu odpowiedniej higieny jamy ustnej i unikaniu przeciążeń. Aby jak najdłużej cieszyć się pięknym uśmiechem, warto ograniczyć produkty mocno barwiące - kawę, herbatę, czerwone wino, a także unikać gryzienia twardych przedmiotów, które mogą uszkodzić nakładki mechanicznie.
Zakładanie licówek zazwyczaj nie jest bolesne. Jeżeli zabieg wymaga szlifowania szkliwa, stomatolog może zastosować znieczulenie miejscowe. Po przygotowaniu zębów u części pacjentów występuje przejściowa nadwrażliwość na zimne lub gorące napoje. Licówki niewymagające preparacji szkliwa zwykle wiążą się z mniejszym dyskomfortem.
Licówka może się odkleić, pęknąć lub wyszczerbić, choć prawidłowo wykonane i odpowiednio użytkowane uzupełnienie powinno pozostawać stabilne. Ryzyko uszkodzenia zwiększają m.in. zgrzytanie zębami, obgryzanie paznokci, gryzienie twardych przedmiotów oraz urazy. Odklejonej licówki nie należy przyklejać samodzielnie – trzeba zabezpieczyć ją i zgłosić się do stomatologa.
Licówka nie chroni zęba przed próchnicą. Ubytek może rozwinąć się przy jej brzegach lub na pozostałych powierzchniach zęba, szczególnie przy niedokładnej higienie jamy ustnej. Dlatego po zabiegu nadal konieczne jest szczotkowanie zębów pastą z fluorem, codzienne oczyszczanie przestrzeni międzyzębowych oraz regularne kontrole stomatologiczne.
Nie. Preparaty wybielające działają na naturalne tkanki zębów, ale nie zmieniają koloru porcelanowych, ceramicznych ani kompozytowych uzupełnień. Z tego powodu wybielanie naturalnych zębów, jeśli jest planowane, zazwyczaj wykonuje się przed doborem koloru licówek. Przebarwioną licówkę kompozytową można niekiedy wypolerować lub skorygować, natomiast zmiana koloru licówki ceramicznej może wymagać jej wymiany.
Zależy to od sposobu przygotowania zębów. Jeśli przed założeniem licówek usunięto część szkliwa, zabieg jest zasadniczo nieodwracalny, ponieważ szkliwo nie odrasta. Po zdjęciu takiej licówki ząb wymaga zazwyczaj ponownego zabezpieczenia licówką albo innym uzupełnieniem. Większa odwracalność może dotyczyć niektórych licówek kompozytowych lub rozwiązań typu no-prep, jednak każdą sytuację trzeba ocenić indywidualnie.
Źródła:
W swojej karierze naukowej zajmuje się przeciwzapalnym wpływem składników żywności w chorobach cywilizacyjnych, w tym w nowotworach. Absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Prywatnie miłośniczka ekologii, fotografii i dalekich podróży.
Zobacz wszystkie wpisy autora
Artykuły zamieszczone na blogu apteki internetowej Olmed nie stanowią porady medycznej,
ani opinii farmaceuty, lekarza lub dietetyka dostosowanej do indywidualnej sytuacji
pacjenta. Udostępnione informacje stanowią jedynie generalne zalecenia, które nie mogą
stanowić wyłącznej podstawy do stosowania określonej terapii, zmiany nawyków, dawkowania
produktów leczniczych, itp. Przed podjęciem jakichkolwiek działań mających wpływ na
życie, zdrowie lub samopoczucie należy skontaktować się z lekarzem lub innym
specjalistą, w celu otrzymania zindywidualizowanej porady.
Nigdy nie lecz się sam, korzystaj z opieki medycznej swojego lekarza i w przypadku
objawów choroby lub pogorszenia się Twojego stanu zdrowia skontaktuj się ze
specjalistą.
Właściciel serwisu aptekaolmed.pl nie ponosi odpowiedzialności związanej z
wykorzystaniem informacji zawartych w publikowanych za pośrednictwem Serwisu
artykułach.
Mogą Cię zainteresować